Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Η παιδική παχυσαρκία τα τελευταία χρόνια έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις. Όλο και περισσότερα παιδιά μπαίνουν στην ολοένα και αυξανόμενη αριθμητικά κατηγορία των υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών. Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους, αφού ο αριθμός των υπέρβαρων παιδιών, κάτω των 5 ετών έφτασε περίπου τα 43.000.000 παιδιά. Γιατί, όμως, υπάρχουν τόσα υπέρβαρα παιδιά; 

 

Σύμφωνα με την  κ. Δήμητρα Σκλαβενίτη, κλινική διαιτολόγο, διατροφολόγο, οι παράγοντες που αυξάνουν τα ποσοστά της παιδικής παχυσαρκίας είναι οι εξής:
  1. Η μη κατανάλωση πρωινού.
  2. Η κατανάλωση περισσότερων από δύο ποτηριών κάποιου γλυκού αφεψήματος ημερησίως.
  3. Το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους για λιγότερο από μία ώρα ημερησίως.
  4. Η παρακολούθηση τηλεόρασης για πάνω από δύο ώρες ημερησίως.
Κάθε ένας από αυτούς τους παράγοντες χωριστά, αλλά και σε συνδυασμό μεταξύ τους, οδηγούν στην αύξηση των ποσοστών παιδικής παχυσαρκίας.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ


  • Άγιε Πολύκαρπε, βόηθα το σπόρο να φυτρώσει και να πολυκαρπίσει.
  • Άμα αγκιάξει ο Κουτσοφλέβαρος το πόδι του, θα μας χώσει στα χιόνια.  
  • Αν δεν βγει ο Φλεβάρης, δεν μπαίνει ο Μάρτης.  
  • Αν της Υπαπαντής δεν φανεί ο ήλιος, θα βρέχει 40 ημέρες. Αν φανεί, θα έρθει καλή χρονιά. 
  • Άσπρος Φλεβάρης, χαρούμενος ο χωραφιάρης.
  • Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη φλέβισέ το.
  • Γενάρη και Φλεβάρη καταβολάδα και ξινάρι.
  • Γενάρης με τα κρούσταλλα, Φλεβάρης με τα χιόνια.
  • Γεναριάτικο αρνί και φλεβαριάτικο κατσίκι.
  • Ζεστός Φλεβάρης, το Πάσχα κρύο.
  • Η Παπαντή διώχνει τις γιορτές με τ αντί.
  • Θύμωσε ο Φλεβαράκης, πλάκωσε ο χιονάκης.

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΡΕ Τ’ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ Ο ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

Ο Φεβρουάριος είναι ο δεύτερος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Ονομάζεται κουτσός Φεβρουάριος ή Φλεβάρης ή Κουτσοφλέβαρος (επειδή έχει 28 ημέρες και κάθε τέσσερα χρόνια έχει 29). Στην Ελλάδα και την Κύπρο τον συναντάμε με διάφορες άλλες ονομασίες, σχετικές με τη μικρή του διάρκεια, όπως: Μικρός, Κουτσός, Φλιάρης, Γκουζούκης, Ληψομήνας, Κουτσούκης και Κούτσουρος (γιατί κατά κάποιον τρόπο είναι κουτσουρεμένος). Στον Πόντο τον ονόμαζαν, συνήθως, Κούντουρο, γιατί έχει κοντή ουρά και είναι λειψός σε σχέση με τους άλλους μήνες. 


Ο λαός μας τον ονόμασε Φλεβάρη, επειδή «ανοίγει τις φλέβες του» και γεμίζει τη γη νερά. Στη Θράκη υπάρχει το ρήμα φλεβαρίζω = πλημμυρίζω, επειδή τα χωράφια φλεβαρίζουν = πλημμυρίζουν από τις βροχές. Λέγεται και Τρυγητής, γιατί στον αγροτικό βίο ο Φλεβάρης είναι ο μήνας των αμπελιών. Τότε γίνεται το κλάδεμα, το καθάρισμα και το τσάπισμα των αμπελιών. Τότε βάζουν και καταβολάδες, δηλαδή φυτεύουν αμπέλια (εκτός και αν είναι δίσεκτος ο χρόνος). Στις περιοχές που είναι ανεπτυγμένη η αμπελουργία ο Φλεβάρης λέγεται και Κλαδευτής. Επίσης, λέγεται και Μεθυσμένος, λόγω του άστατου καιρού που έχει.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!


Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2019

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ

Τρία φωτεινά αστέρια, τρεις μεγάλοι Άγιοι της Εκκλησίας ήταν οι Τρεις Ιεράρχες: ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ήταν οι προστάτες των γραμμάτων, οι Άγιοι των μαθητών και των δασκάλων.


Δίδασκαν τον κόσμο με τη σοφία τους και τον οδηγούσαν προς την αρετή και πάντα στο καλό. Ο λόγος τους ήταν φωτιά και οι ιδέες τους ξεπερνούσαν την εποχή τους. Αγάπησαν με πάθος τα γράμματα και αγωνίστηκαν για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Ξεχώρισαν για τη μόρφωση και τη φλογερή πίστη τους στον Θεό και ήταν οι πρώτοι που συνδύασαν υπέροχα τον ελληνισμό με το χριστιανισμό.

Τα πλούτη και τον εαυτό τους τα διέθεσαν για να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο. Μελέτησαν με προσοχή την Αγία Γραφή κι έγραψαν σημαντικά συγγράμματα, μέσα στα οποία φαίνεται η σοφία τους. Η ανατροφή και η μόρφωση των παιδιών ήταν ένα θέμα που τους ενδιέφερε ιδιαίτερα.


ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Ως Τρεις Ιεράρχες αναφέρονται οι τρεις επιφανείς Άγιοι και Θεολόγοι της χριστιανικής θρησκείας, προστάτες των γραμμάτων και των μαθητών, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Βασίλειος ο Μέγας και ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός ή Γρηγόριος ο Θεολόγος. Αναδείχθηκαν Πατέρες της Εκκλησίας και Άγιοι. Η σοφία και η δράση τους, τους έδωσε τον τίτλο των μεγίστων φωστήρων, όπως ψέλνεται και στο τροπάριό τους: «Τους τρεις μεγίστους φωστήρας, της Τρισηλίου Θεότητος...».


Και οι τρεις έδειξαν προσήλωση στη χριστιανική θρησκεία κι η ζωή τους ήταν γεμάτη από τους αγώνες τους γι' αυτή. Τα συγγράμματά τους, αλλά και η προφορική τους διδασκαλία, έδωσαν δόξα και αίγλη στη χριστιανική παιδεία. Γαλουχημένοι με τα βαθιά νοήματα της θρησκείας και άριστοι γνώστες της αρχαίας ελληνικής σοφίας, συνδύασαν τις γνώσεις τους αυτές και πρόσφεραν τις πρώτες βάσεις στη διαμόρφωση της ελληνοχριστιανικής παιδείας και του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού. Για τη μεγάλη προσφορά τους στα γράμματα ανακηρύχτηκαν Άγιοι προστάτες των γραμμάτων, των μαθητών και γενικά της σπουδάζουσας νεολαίας.

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019

ΠΑΙΔΙΚΑ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑΤΑ (Μέρος 2)

Τα νανουρίσματα είναι σχεδόν αναπόσπαστο κομμάτι της σχέσης μητέρας-μωρού, ιδιαίτερα κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Όχι μόνο επειδή αποτελούν ένα γλυκό τρόπο για να κοιμηθεί, αλλά γιατί η διαδικασία κρύβει μέσα της μια δυναμική, η οποία ενισχύει την ίδια τη σχέση της με εκείνο. Είναι αυτές οι γλυκιές μελωδίες που ηρεμούν το μωρό, το συντροφεύουν στον ύπνο και τα όνειρά του και είναι πολύτιμες για τη συναισθηματική και νοητική του ανάπτυξη.


 ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΣΥ...

Κοιμήσου συ, μωράκι μου, σε κούνια καρυδένια,
σε ρουχαλάκια κεντητά και μαργαριταρένια.

Έλα, Χριστέ και Παναγιά και πάρ’ το στους μπαξέδες
και γέμισε τους κόρφους του λουλούδια, μενεξέδες.

Κοιμήσου συ, παιδάκι μου κι η μοίρα σου δουλεύει
και το καλό σου ριζικό σού κουβαλεί και φέρνει.

Κοιμάται νιο, κοιμάται νιο, κοιμάται νιο φεγγάρι,
κοιμάται το παιδάκι μου στ’ άσπρο το μαξιλάρι.

Ο ύπνος τρέφει τα μωρά κι η υγειά τα μεγαλώνει
και η κυρά η Παναγιά τα καλοξημερώνει.

Kοιμήσου συ, παιδάκι μου κι εγώ σε νανουρίζω,
κι εγώ την κούνια σου κουνώ, γλυκά να σε κοιμίζω.

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

ΤΟ ΑΡΝΑΚΙ

 

Αρνάκι άσπρο και παχύ
της μάνας του καμάρι,
εβγήκεν εις την εξοχή,
και στο χλωρό χορτάρι.

Απ’ τη χαρά του την πολλή
απρόσεχτο πηδούσε,
της μάνας του τη συμβουλή
καθόλου δεν ψηφούσε.