Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ (21/3)

Η Παγκόσμια Ημέρας Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.


Η εισήγησή του έφτασε με επιστολή στα χέρια του ποιητή και μελετητή της ποίησης, Κώστα Στεργιόπουλου, Προέδρου τότε της Εταιρείας Συγγραφέων. Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, την Ημέρα της Εαρινής Ισημερίας, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά. Ετοιμάστηκε με ελάχιστα έξοδα και πολλή εθελοντική δουλειά και είχε μεγάλη επιτυχία.


Την επόμενη χρονιά, ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, Πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Οργανισμού να ανακηρυχθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης η 21η Μαρτίου, όπως η 21η Ιουνίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Τυνήσιοι και άλλοι Πρέσβεις από χώρες της Μεσογείου υποστήριξαν την εισήγηση και η ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε.

Τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι ανακηρύχθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης η 21η Μαρτίου. Το σκεπτικό της απόφασης ανέφερε: «Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα Μ.Μ.Ε., ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη, αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της. Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες και τη φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά "Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση"».
 
ΠΗΓΗ: SANSIMERA.GR

Παιδικά ποιηματάκια αφιερωμένα σε όλους εσάς 
που αγαπάτε την ποίηση...


ΚΑΛΗΜΕΡΟΥΔΙΑ
(Αλέξανδρος Πάλλης)


Με τι καμάρι περπατεί
την κούκλα της κρατώντας
και μ’ ένα σπάγκο το γατί
ξοπίσω της τραβώντας.


Κοντά στην πόρτα σταματά
πριν πάει πιο παραπέρα
και τα πουλιά της χαιρετά
με μία καλημέρα.


 «Καλημερούδια σας πουλιά,
καλημερούδια χήνα...
την κούκλα λεν Τριανταφυλλιά
και το γατί Ψιψίνα.


 Κι αν με ρωτάτε και για πού,
νωρίς τι τάχα βγήκα,
πάω να προφτάσω τον παππού
που με φιλεύει σύκα.



ΓΑΛΑΝΟ
(Γιώργης Κρόκος)


Η κυρά μας θάλασσα
πλένει στο λουλάκι,
αμμουδιά και βότσαλο,
βράχο και νησάκι.


 Πλένει τα καράβια της,
πλένει τα λιμάνια,
κι αν λουλάκι της λειφτεί
παίρνει απ’ τα ουράνια.


 

ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟ ΝΕΡΟ
(Γεώργιος Δροσίνης)


Στου χωριού το μονοπάτι,
κάθε αυγή, κάθε καιρό,
σύντροφο έχω ένα διαβάτη:
το τρεχούμενο νερό.
 

Πότε πάει όπου πηγαίνω
με το βήμα μου το αργό,
πότε σα μετανιωμένο,
πάει αυτό κι έρχομαι εγώ.
 

Μα κι αν έρχεται κι αν πάει,
σα δυο σύντροφοι καλοί,
περπατούμε πλάι πλάι,
του μιλώ και μου μιλεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!