Σάββατο, 9 Απριλίου 2011

ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ

Η πεταλούδα είναι έντομο της τάξης των Λεπιδόπτερων και ανήκει σε μία από τις υπεροικογένειες των Hesperioidea (Εσπερίες) ή των Papilionoidea (όλες οι άλλες πεταλούδες). Οι πεταλούδες ανήκουν στο φύλο των αρθρόποδων και την τάξη των εντόμων. Τα είδη τους υπερβαίνουν τον αριθμό των 100.000 σε όλον τον κόσμο.

 

Έχουν μακριές κεραίες, δύο ζεύγη φτερών καλυμμένα με πολύχρωμα λέπια, διαθέτουν στοματικά μόρια μυζητικού τύπου και οι κεραίες τους ποικίλλουν ανάλογα με το είδος. Από τη στιγμή της γέννησης, η μεταμόρφωσή τους σε μορφή κάμπιας (προνύμφες) είναι τεράστια.

Έχουν σκωληκόμορφο σώμα και μασητικό στοματικό τύπο, ενώ συχνά διαθέτουν μεταξοειδείς αδένες και με τα λεπτά στρώματα μεταξιού που παράγουν, δημιουργούν ένα κουκούλι, στο οποίο εισέρχονται και μετατρέπονται σε χρυσαλίδες. Όταν βγαίνουν από το κουκούλι, έχουν πλέον τη μορφή ενήλικης πεταλούδας. Τα Λεπιδόπτερα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα ομοιόνευρα, στα οποία οι τέσσερις φτερούγες παρουσιάζουν όμοιες πτυχώσεις και τα ετερόνευρα στα οποία οι πίσω φτερούγες έχουν μειωμένες πτυχώσεις.

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΕΣ
Στην αρχαία Ελλάδα οι πεταλούδες ονομάζονταν «ψυχές», καθώς πίστευαν ότι είναι οι ψυχές των νεκρών. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν την πεταλούδα «σκώληκα ή καμπή», ενώ τη χρυσαλλίδα, το επόμενο δηλαδή στάδιο μεταμόρφωσης από την κάμπια, «νεκύδαλλο», που σημαίνει «περίβλημα νεκρού».

Στην ελληνική, αλλά και τη ρωμαϊκή μυθολογία η Ψυχή, μια θνητή, απελευθερώθηκε από το θάνατο από τον Δία. Η μυθολογική εικονοπλασία την αναπαριστά πολλές φορές με φτερά πεταλούδας. Απελευθερωμένο από το θάνατο το σώμα της Ψυχής, θα μπορούσε να πετάξει ελεύθερα στα ύψη, αναχωρώντας από τα δεσμά της χρυσαλίδας της.

Στο μύθο η Ψυχή συνδέεται με την πεταλούδα και ο μύθος ερμηνεύεται βάσει αυτής της διπλής ιδιότητας. Είναι η ιστορία της ψυχής που αγγίζεται από τη θεία αγάπη, αλλά εξαιτίας των λαθών της πρέπει να υποβληθεί σε ορισμένες δοκιμασίες, πριν επιτύχει τη μακαριότητα της αθανασίας. Η νυχτοπεταλούδα που προσελκύεται από τη φλόγα, σαν την ψυχή που προσελκύεται από τις θεϊκές αλήθειες, καίει τα φτερά της.
 


ΠΗΓΗ: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

2 σχόλια:

  1. Καλημέρα, Αντώνη!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "Στάσου, πεταλουδίτσα μου, λίγο να σε τσακώσω!!!!!! Δε θα σου τσαλακώσω καθόλου τα φτερά!!!! Θα σε ταΪζω ζάχαρη, θα σου 'χω για σπιτάκι μεταξωτό κουτάκι, θα ζήσεις μια χαρά"!!!!!!!!!!!!!! Τραγουδούσαμε, σαν ήμαστε παιδιά, και προσπαθούσαμε να πιάσουμε, απαλά, τις πεταλούδες, που κάθονταν στα τριαντάφυλλα και στα κόκκινα κοράλλια της αυλής μας!!!!!!!!!!!!!!! Και η πεταλουδίτσα-με τη φωνή της μαμάς-μάς έδινε την απάντηση :" Για τη δική σου ζάχαρη καθόλου δε με μέλλει!!! Των λουλουδιών το μέλι μ' αρέσει πιο πολύ!!" και το μήνυμα του σεβασμού της ζωής των όντων έμπαινε, αβίαστα, στις παιδικές ψυχές μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Να 'σαι καλά, που έφερες, τούτο το λιόκαλλο και λιόχαρο πρωινό του Απρίλη, στη μνήμη μου τη μητέρα μου, και μάλιστα σε στιγμές τρυφερές!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Εστάλη στο facebook
    https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ σ' ευχαριστώ αγαπημένη φίλη Ρούλα, για όσα μας έγραψες μέσα από τις παιδικές σου θύμισες, γεμάτες ποίηση και τρυφερότητα! Θα ξυπνήσεις κοιμισμένες αναμνήσεις στους φίλους/ες μας, όταν όλα ήταν πιο απλά, πιο αγνά και σίγουρα πιο ωραία! Οι πεταλούδες είναι πανέμορφες, πολύχρωμες, παιχνιδιάρες, ανάλαφρες, χαρούμενες, ελεύθερες και κλέβουν την παράσταση... Το πιο όμορφο στολίδι της ανοιξιάτικης φύσης!!!
      Αντώνης

      Διαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό στους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!