Παρασκευή, 22 Απριλίου 2011

ΠΕΡΙΦΟΡΑ ΕΠΙΤΑΦΙΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Μία φορά ήταν αρκετή, για να καθιερωθεί για είκοσι και πλέον χρόνια η Κέρκυρα, ως ο βασικός προορισμός της οικογένειάς μου για τον εορτασμό του Πάσχα. Αισθάνομαι ότι εκπληρώνω ένα χρέος, ένα τάμα με τον ερχομό μου στον τόπο αυτό... 


Με φόντο τα περίφημα καντούνια, τα στενά πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης, τα ενετικά αρχοντικά και μια φύση που φοράει τα καλά της, το Πάσχα στην Κέρκυρα τα συνδυάζει όλα: κατανυκτική ατμόσφαιρα, φυσικές ομορφιές, έθιμα και παραδόσεις που δε συναντάμε πουθενά αλλού. Είναι μια μεγάλη γιορτή, στην οποία συνυπάρχουν αρμονικά η ορθόδοξη χριστιανική πίστη και η καταλυτική παρουσία του προστάτη της, Αγίου Σπυρίδωνα, οι βενετσιάνικες επιρροές και η τοπική κουλτούρα, σε ένα ανοιξιάτικο τοπίο μοναδικής ομορφιάς και μυσταγωγίας.

Η περιφορά των Επιταφίων την ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, με τη συνοδεία των φιλαρμονικών και τα πένθιμα εμβατήρια, χαρακτηρίζεται από μελαγχολική μεγαλοπρέπεια και τελείται σε ατμόσφαιρα πλήρους κατάνυξης και ευλάβειας...

Πρώτος βγαίνει ο Επιτάφιος της Παναγίας της Σπηλιώτισσας από το Νέο Φρούριο και του Παντοκράτορα στο Καμπιέλλο, για να ακολουθήσουν οι υπόλοιποι μέχρι τις 10.00 το βράδυ που βγαίνει επιβλητικός ο Επιτάφιος της Μητρόπολης. Κάθε Επιτάφιος συνοδεύεται από το «κόρο» (χορωδία), μια Φιλαρμονική, «τόρτσες» (μεγάλα κεριά), μανουάλια» (βενετσιάνικα φανάρια), «σκόλες» (λάβαρα) και φλάμπουρα, που ειδικά αυτό το βράδυ όλα φέρονται στο πλάι σε ένδειξη πένθους. Επίσης, συνοδεύεται από σχολεία, τμήματα προσκόπων, τμήματα οδηγών και από κοριτσάκια που κρατούν καλαθάκια, γεμάτα από πολύχρωμα λουλούδια που αφθονούν στο νησί αυτήν την εποχή.


Το βράδυ στα Μουράγια, που θα περάσει ο Επιτάφιος της Μητρόπολης, τοποθετούνται σε κανονικά διαστήματα κεριά στερεωμένα σε μικρές βάσεις και ανάβονται κατά την περιφορά-όλα μια μακριά ίσια φωτεινή γραμμή. Στον επιβλητικό Επιτάφιο της Μητρόπολης, που συνοδεύει ο Ιερός Κλήρος και οι Αρχές του τόπου, η παρουσία Φιλαρμονικών, χορωδιών και χιλιάδων Κερκυραίων και επισκεπτών δίνει άλλη διάσταση στην πένθιμη τούτη μέρα. Η «Παλαιά» Φιλαρμονική (κόκκινη) παίζει το Adagio του Albinoni, η «Μάντζαρος» (μπλε) την Marcia Funebre του G. Verdi και η «Καποδίστριας» την Elegia Funebre, την Sventura του Mariani και το πένθιμο εμβατήριο του Chopin.

Το Πάσχα στην Κέρκυρα έχει αυτό που φαίνεται κι αυτό που δεν φαίνεται. Αυτό που φαίνεται είναι ξεχωριστό και διάσημο. Αποτυπώνει τη μοναδικότητα της Κέρκυρας. Είναι η εξωτερική πλευρά της γιορτής, στην οποία συμμετέχουμε όλοι. Ήθη και έθιμα δίνουν έναν μοναδικό συνδυασμό, που γεννά έναν τρόπο γιορτής που όποιος τον ζήσει, δεν μπορεί να τον ξεχάσει. Αυτό που δεν φαίνεται είναι ο καρπός, το μέσα της. Είναι το ήθος που αυτή αποτυπώνει, η ελπίδα που γεννά, το νόημα που δίνει σ’ όποιον τη γιορτάζει. 

Κανείς δεν μπορεί να περιγράψει τι είναι αυτό τελικά που γεννιέται στην καρδιά σου όταν ζεις τη γιορτή. Το Κερκυραϊκό Πάσχα θέλει το χρόνο του. Αν θέλεις να ζήσεις την εμπειρία, πρέπει να του αφιερωθείς. Να το αφήσεις να σε κυριεύσει. Χωρίς αντίσταση. Κι όταν περάσει, να μετρήσεις αν άξιζε… 

Δεν ξέρω, πάντως, αν θα βρεθεί εύκολα κάποιος, που να πει ότι δεν έζησε κάτι ξεχωριστό… 

Κι εγώ το ζω κάθε χρόνο, χρόνια τώρα… 

 «Καλό Πάσχα» σε όλους και «Χαρούμενη Ανάσταση»!!!

                                                                                               Πόπη Μαρκίδη-Κρασάκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι άρτιο το αποτέλεσμα κι αισθητικά ωραίο και ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!