Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

"Ο ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ ΚΙ Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ"

Μια φορά κι έναν καιρό σ’ ένα δάσος ζούσαν, μαζί με τ’ άλλα ζώα, ένας τζίτζικας κι ένας μέρμηγκας. Ο τζίτζικας, με το μονότονο τραγούδι του, ήταν ο τραγουδιστής των ζώων. Είχε φτιάξει τη φωλιά του στα κλαδιά ενός δέντρου, ενώ ο μέρμηγκας στις ρίζες του.


Ήταν καλοκαίρι και όταν ανέτειλε ο ήλιος, ο μέρμηγκας ξεκινούσε την εργασία του. Έβγαινε από τη φωλιά του και έψαχνε να βρει διάφορους σπόρους. Όταν έβρισκε κάποιον, τον φορτωνόταν στην πλάτη του και τον μετέφερε στη φωλιά του, όπου τον αποθήκευε. Μερικές φορές, οι σπόροι ήταν τόσο μεγάλοι, που έπρεπε να τους κομματιάσει πριν τους μεταφέρει. Αυτό σήμαινε διπλάσιο κόπο για τον μέρμηγκα, που εργαζόταν από την ανατολή μέχρι τη δύση του ήλιου.

Από την άλλη μεριά, ο τζίτζικας ξυπνούσε, αφού είχε σχεδόν μεσημεριάσει. Έβγαινε από τη φωλιά του και -αφού έτρωγε κάτι πρόχειρο- έπιανε το τραγούδι, που μερικές φορές το συνέχιζε, ακόμα και μετά τα μεσάνυχτα. Εκτός από το να τρώει και να τραγουδάει, δεν έκανε τίποτα άλλο όλη μέρα.

Έτσι περνούσαν οι μέρες, η μία μετά την άλλη και ήρθε ο καιρός που έφυγε το καλοκαίρι και έδωσε τη θέση του στο φθινόπωρο. Ο ουρανός συννέφιασε, ψιλή βροχή άρχισε να πέφτει και τα φύλλα των δέντρων ένα ένα ξεράθηκαν και έπεσαν στη γη. Ο μέρμηγκας, έχοντας αρκετές προμήθειες για να περάσει μέχρι την άνοιξη, καθόταν και απολάμβανε τον ήχο που έκαναν οι σταγόνες της βροχής, καθώς έπεφταν πάνω στα ξερά φύλλα. Ο τζίτζικας, μάταια έψαχνε κάτι να φάει, αφού δεν υπήρχε τίποτα. Μην αντέχοντας άλλο την πείνα, πήγε στο γείτονά του τον μέρμηγκα και του είπε:

 
"Καλέ μου γείτονα, σε παρακαλώ, δώσε μου κάτι να φάω! Όλα τα φύλλα έχουν ξεραθεί και δεν υπάρχει τροφή πουθενά. Πεινάω!".

 
"Καλά, όλο το καλοκαίρι τι έκανες;" ρώτησε ο μέρμηγκας.


"Α! Το καλοκαίρι δεν πρόλαβα να μαζέψω τροφές. Είχα πολύ κέφι και τραγουδούσα όλη μέρα".
 
"Ε, αφού τραγουδούσες το καλοκαίρι, ήρθε τώρα ο καιρός και να χορέψεις", είπε ο μέρμηγκας.


Τότε ο τζίτζικας κατάλαβε πόσο ανόητα είχε φερθεί, αφού δεν μάζευε κι αυτός τρόφιμα, όσο ήταν ακόμα καιρός, αλλά περνούσε τις ώρες του διασκεδάζοντας.

6 σχόλια:

  1. Θοδωρής ΚαραντάνοςΤρίτη, 01 Νοεμβρίου, 2011

    Πολύ ωραία ανάρτηση κύριε, γιατί θέλει να μας διδάξει πως αν δεν δουλέψεις δεν θα κερδίσεις, ενώ όποιος δουλεύει σκληρά θα κερδισει και μπορεί να του περισσέψει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ ωραίος μύθος.Εδώ ισχύει η παροιμία.Των φρονίμων τα παιδιά
    πριν πεινάσουν μαγειρεύουν.
    Αντώνη καλή σου νύχτα
    Πολλά φιλιά στην Πόπη και την
    Μαριλένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ολόκληρο το καλοκαίρι ετραγουδούσε το τζιτζίκι, μα όταν ήρθε ο Χειμώνας και το παγωμένο αγέρι, ούτε μύγα ούτε κουνούπι για το δύστυχο τζιτζίκι....
    Και ο Γάλλος Λαφονταιν έγραψε τους μύθους του Αισώπου στα Γαλλικά...
    Διαχρονικοί... και νύν και αεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι ωραίο!!!

    Εστάλη στο facebook
    https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τελειο το παραμυθι!!!!!!!Καλο βραδυ φιλε μου

    Εστάλη στο facebook
    https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολυ ωραιο...........καλο σ/κ........

    Εστάλη στο facebook
    https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό στους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!