Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Η ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Είναι κοινή συνείδηση ότι ο ρόλος που διαδραμάτισε η Φιλική Εταιρεία στην εξέλιξη της Επανάστασης του 1821 ήταν καθοριστικός. Πόσα γνωρίζουμε όμως για τη σύσταση, την οργάνωση και την ιστορία της;

 

Η Φιλική Εταιρεία ιδρύθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1814 στην Οδησσό, από τους Αθανάσιο Τσακάλωφ, Νικόλαο Σκουφά και Εμμανουήλ Ξάνθο. Οι ιδρυτές ασχολούνταν με το εμπόριο και τη βιοτεχνία και ήταν εγκατεστημένοι στη Ρωσία. Και οι τρεις τους οραματίζονταν μια ολιγομελή μυστική οργάνωση με μέλη επίλεκτους Έλληνες  και μόνο. Αλλοεθνείς αποκλείονταν. 

Από την αρχή σχεδόν, οι Φιλικοί αλλά και άλλοι που δεν ήταν μέλη της οργάνωσης, καλλιεργούσαν την ιδέα ότι η οργάνωση έχαιρε τόσο των ευλογιών του Πατριάρχη, όσο και της υποστήριξης της ομόθρησκης Ρωσίας (η οποία ήταν μια από τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής), γεγονός στο οποίο οφείλεται εν μέρει και η τελική επιτυχία της οργάνωσης και η απήχησή της. 

Τα πρώτα χρόνια, καθώς οι Φιλικοί δεν ξεπερνούσαν τους τριάντα, οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν τόσο σε θέματα οργάνωσης, όσο και στελέχωσης ήταν πολύ μεγάλες.

Η κατάσταση αυτή όμως έμελλε να αλλάξει ριζικά το 1818, οπότε μέλη της Οργάνωσης άρχισαν να επισκέπτονται τις ελληνικές επαρχίες. Η αύξηση των μυημένων ήταν ραγδαία και η κατήχηση νέων μελών συνεχής.

Την επόμενη χρονιά, το 1819 μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρεία και οι περισσότεροι πρόκριτοι και οπλαρχηγοί της Πελοποννήσου, καθώς και των νησιών του Αιγαίου. Μάλιστα, μέσα στο 1820, οι Φιλικοί αριθμούσαν περισσότερα από 3.000 μέλη.

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα.

Υπήρχε κατ' αρχάς η «Ανώτατη Αρχή», η οποία κατ' ουσία ήταν ο ηγετικός πυρήνας, ένα είδος «πολιτικής» αρχής, στην οποία αρχικά ανήκαν μόνο οι ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας.

Αργότερα (1815-1818), ενώ τα μέλη αυξανόταν, η Ανώτατη Αρχή διευρύνθηκε και περιέλαβε τους Αντώνιο Κομιζόπουλο, Νικόλαο Γαλάτη, Άνθιμο Γαζή, Αθανάσιο Σέκερη και Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο. Επιπλέον, υπήρχαν ακόμα τέσσερις βαθμίδες «πολιτικής» εξουσίας, όπου δύο ανώτερες ήταν αυτές των «ιερέων» και των «ποιμένων», στις οποίες ανήκαν οι ευκατάστατοι και οι μορφωμένοι.

Στην μεσαία βαθμίδα ανήκαν οι ονομαζόμενοι «συστημένοι», δηλαδή οι ανώτεροι υπάλληλοι και οι μικροέμποροι. Τέλος, υπήρχαν και οι «βλάμηδες», στους οποίους ανήκαν οι αγράμματοι και ο απλός λαός. Στον αντίποδα, οι στρατιωτικές βαθμίδες ήταν δύο: οι «αφιερωμένοι» και οι «ποιμένες». 


Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΥΨΗΛΑΝΤΗΣ
Ακόμα και μετά τη διεύρυνση της Ανώτατης Αρχής, καθώς η Φιλική Εταιρεία απλωνόταν, υπήρχε η αίσθηση της ανάγκης για ένα και μοναδικό αρχηγό, που θα έχαιρε της εκτίμησης ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Αρχικά, οι Φιλικοί προσέγγισαν τον Καποδίστρια, υπουργό Εξωτερικών τότε της Ρωσίας, ο οποίος όμως αρνήθηκε.

Την ηγεσία της οργάνωσης τελικά ανέλαβε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, ο οποίος είχε κάνει μια λαμπρή σταδιοδρομία στο ρωσικό στρατό, και ονομάστηκε «Γενικός Επίτροπος Αρχής» της Φιλικής Εταιρείας.

Όταν ανέλαβε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης, επηρεασμένος από τις ιδέες του Ρήγα Βελεστινλή και άλλων Διαφωτιστών, επεδίωξε συνεργασία και άλλων Βαλκανικών λαών στην προετοιμασία της Επανάστασης, προσπάθειες όμως που δεν ευοδώθηκαν.

Η Φιλική Εταιρεία, παρά τις όποιες προσπάθειες που έγιναν δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το μεγαλεπήβολο όνειρο μιας παμβαλκανικής επανάστασης.

Κατόρθωσε όμως να οργανώσει τον υπόδουλο Ελληνισμό, να κάνει κοινή συνείδηση το όραμα για ένα ελεύθερο ελληνικό κράτος και εν τέλει να συμβάλει τα μέγιστα στην ίδια την εκδήλωση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

ΠΗΓΗ: PATHFINDER.GR

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!