Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

ΜΗΝ "ΠΝΙΓΕΤΕ" TO ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΣΤΑ ΔΩΡΑ!

Σε κάθε γιορτή έχουμε το ίδιο δίλημμα: Τι να τους πάρουμε, τα έχουν όλα. Τα παιδιά μας, τα ανίψια, τα βαφτιστήρια, τα παιδιά των φίλων, πριν προλάβουν να επιθυμήσουν κάτι, το έχουν κιόλας αποκτήσει. Και κάθε χρόνο, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, επαναλαμβάνεται η ίδια τελετουργία: Εμείς και όλοι οι υπόλοιποι μαζί τα πνίγουμε στα δώρα. Πριν κάνετε λοιπόν το κουμάντο σας και φέτος με τον Αϊ-Βασίλη, διαβάστε τις παρακάτω απαντήσεις στις πιο καίριες ερωτήσεις σχετικά με τα δώρα των παιδιών, τα καλά και τα στραβά τους.

 

1. ΓΙΑΤΙ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΔΩΡΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ;
Κατ’ αρχάς είμαστε όλοι παιδιά της εποχής μας. Όλα όσα βλέπουμε, δηλαδή, μας γεννούν επιθυμίες, ενώ κατά καιρούς όλοι μας μπερδεύουμε το «ευχαριστιέμαι» με το «ξοδεύω» και το «υπάρχω» με το «έχω». Έτσι και με τα παιδιά μας, συχνά τείνουμε να πιστέψουμε ότι η ευτυχία τους βρίσκεται ή τουλάχιστον εξαρτάται από την αφθονία αγαθών και ότι καλοί γονείς είμαστε όταν τους την προσφέρουμε. Είναι μια εποχή που η «έλλειψη» ή η «μη εκπλήρωση» είναι λέξεις που μας τρομάζουν, ιδιαίτερα όταν αφορούν τα παιδιά. Μερικοί από εμάς, συγχέουν τόσο πολύ τις ζωτικές ανάγκες (αγάπη, τρυφερότητα, σωματική επαφή, κατανόηση, φυσική παρουσία των γονιών και πολλά άλλα) των παιδιών με τις παροδικές τους επιθυμίες («Πάμε jumbo τώρα!»), που τρέμουν στην ιδέα ότι θα τα βλάψουν ή θα τα στιγματίσουν ανεπανόρθωτα αν οι φίλοι τους ή τα ξαδέρφια τους πάρουν πιο πολλά ή πιο «καλά» δώρα από τα ίδια. 

Επιπλέον, τα πολλά δώρα είναι μια κλασική -αδέξια και άστοχη στην ουσία- προσπάθεια να εξαγοράσουμε τις ενοχές μας που δεν έχουμε χρόνο, που λείπουμε πολύ, που δεν ασχολούμαστε αρκετά μαζί τους, κάπως σαν να τους λέμε: «Βλέπεις, σε σκέφτομαι, σε φροντίζω, εκπληρώνω τις επιθυμίες σου...». 

2. ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΛΗΘΩΡΑ ΔΩΡΩΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΖΗΜΙΑ;
Τα παιδιά μπορεί να βρεθούν σε μεγάλη σύγχυση, να καταλήξουν να πιστεύουν ότι η πιο σίγουρη απόδειξη αγάπης και αναγνώρισης των δικών τους είναι τα πολλά και ακριβά δώρα. Με τον καταιγισμό από δώρα, μέσα στον ψυχισμό των παιδιών τείνουν να μπερδευτούν το συναίσθημα, η χρηματική αξία, τα δώρα. Κινδυνεύουν, λοιπόν, να αρχίσουν να αδιαφορούν για όσους τα πλησιάζουν χωρίς να φέρνουν τα πολυπόθητα «καλούδια». Και θα έχουν επίσης δυσκολία να αντιλαμβάνονται τη συμβολική αξία κάθε προσφοράς που τους γίνεται, της απλής, καλοπροαίρετης χειρονομίας.
 
3. ΠΡΕΠΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ ΝΑ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Ή ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;
Oι γιορτές και τα δώρα που ανταλλάσσουμε είναι μια ιεροτελεστία γεμάτη συμβολισμούς και γι’ αυτό καλό είναι να μην τα προσφέρουμε υπό όρους. Υπάρχουν άλλες στιγμές και ευκαιρίες, πολύ πιο κατάλληλες, για να επιβραβεύσουμε ή να τιμωρήσουμε τα παιδιά, αν το θεωρούμε απαραίτητο. Τα δώρα είναι ένας ωραίος τρόπος να μυήσουμε τα παιδιά στην ευχαρίστηση του «δούναι και λαβείν» και καλό είναι να κρατήσουμε μακριά καθετί που υπαγορεύει ότι «η αξία σου εξαρτάται από τις πράξεις σου, τη συμπεριφορά σου, τα επιτεύγματά σου».
 
4. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΧΩΡΙΣΜΕΝΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΥΧΝΑ ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ ΔΩΡΑ. ΠΟΣΟ «ΑΓΝΗ» ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ;
Μετά από ένα διαζύγιο, σχεδόν πάντα τα παιδιά κάνουν διπλές γιορτές, μία φορά στη μαμά και μία στον μπαμπά. Και ο μεγάλος φόβος των χωρισμένων γονιών είναι ότι τα παιδιά θα περάσουν καλύτερα με τον άλλον. Έτσι, προσπαθούν να προσφέρουν όσο πιο πολλά μπορούν. Αυτό όμως συνήθως υπαγορεύεται από το δικό τους ναρκισσιστικό συμφέρον («Κι αν περνάει καλύτερα εκεί κι εμένα δεν με θέλει πια;»), παρά από την πεποίθησή τους ότι αυτό είναι το καλύτερο για τα παιδιά. Τα δώρα σε μια τέτοια κατάσταση συνοδεύουν ένα «αίτημα αγάπης» προς τα παιδιά. Αυτά από τη μεριά τους είναι εγκλωβισμένα σε αυτή την κατάσταση αντιπαλότητας των γονιών για τη διατήρηση της δικής τους εύνοιας και δεν είναι δύσκολο να μπουν κι αυτά στο «παιχνίδι» και να καταντήσουν μικροί τύραννοι που απαιτούν συνεχώς και δεν ικανοποιούνται ποτέ: «Θέλετε να σας αγαπάω; Δώστε μου ό,τι σας ζητήσω!».
 
5. ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΟ ΚΑΙ «ΜΠΛΑΖΕ»;
Δεν θα το αποφύγουμε αν επιμένουμε να το πνίγουμε στα δώρα, πολλά από τα οποία κιόλας κοροϊδεύει, επειδή δεν τα ζήτησε κι επειδή πήρε έτσι κι αλλιώς όλα όσα είχε ζητήσει. Θα γίνει επίσης «μπλαζέ» και ανικανοποίητο αν το αφήσουμε να πιστεύει ότι κάθε επιθυμία του είναι για μας υποχρέωση. Αντίθετα, είναι σημαντικό να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφράσει επιθυμίες, χωρίς αυτές να πραγματοποιούνται άμεσα και πάντα. Δεν είναι κλισέ: Μόνο έτσι μπορεί να μάθει να ονειρεύεται, να φαντάζεται τον εαυτό του μελλοντικά, να ξεχωρίζει και να νιώθει τη στιγμή που οι επιθυμίες του εκπληρώνονται, χωρίς να χτυπιέται στο πάτωμα από πείσμα όταν αυτό δεν συμβαίνει. Αυτή είναι μια σημαντική εμπειρία και για έναν ακόμη λόγο: Αποδεσμεύεται από την παιδική φαντασίωση της παντοδυναμίας («Εγώ είμαι το κέντρο του κόσμου, όλα περιστρέφονται γύρω από μένα και τις επιθυμίες μου») και ωριμάζει.
 
6. ΠΩΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΟΥΜΕ ΤΟ «ΛΑΘΟΣ» ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ ΠΟΥ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ ΜΟΛΙΣ ΑΝΟΙΧΤΗΚΑΝ;
Μάλλον πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι αυτό πότε-πότε θα μας συμβαίνει, εφόσον τα παιδιά «ταΐζονται» με τόσα δώρα. Μπορούμε, όμως, είτε πρόκειται για τα δικά μας παιδιά είτε για παιδιά συγγενών και φίλων, να φροντίσουμε να μάθουμε από τα ίδια τι τους αρέσει και να κάνουμε μια λίστα αν οι επιθυμίες είναι πολλές. Πάντως, είναι μάλλον δύσκολο να θέλει ένα παιδί πολύ χίλια πράγματα ταυτόχρονα. Από την άλλη, αν αποφασίσουμε να μην τα ρωτήσουμε και να τους κάνουμε έκπληξη, θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν επιλέγουμε κάτι «άσχετο». Επομένως, καλό θα είναι να επικεντρωθούμε στα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις του παιδιού και όχι στις δικές μας! Σκεφτείτε, επίσης, ότι πολλές φορές δώρα που δεν εντυπωσίασαν καθόλου στην αρχή γίνονται αγαπημένα αντικείμενα, κάτι που συμβαίνει συχνά με τα βιβλία ή τα παιχνίδια κατασκευών.

ΚΑΙ ΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΠΑΙΖΟΥΝ PLAYSTATION
Τα Χριστούγεννα είναι μια ευκαιρία για τους ενηλίκους να κάνουν μια «βουτιά» στη δική τους παιδική ηλικία. Αυτό, βέβαια, δεν είναι πάντα ευχάριστο. Έτσι, όσο πιο πολύ στερήθηκαν οι ίδιοι σαν παιδιά, τόσο πιο πολύ νιώθουν την επιτακτική ανάγκη να επανορθώσουν, προσφέροντας στα παιδιά τους άφθονα και πλούσια δώρα. Συμβαίνει συχνά κάποια από τα δώρα των παιδιών να μην είναι καθόλου ανιδιοτελή («Με αυτό το Playstation θα διασκεδάζω κι εγώ», «Ένα τέτοιο σπίτι της Barbie το ονειρευόμουν πάντα»), συχνά μάλιστα είναι άσχετα με την ηλικία του παιδιού ή ακόμα και με τις επιθυμίες του. Oι ίδιοι οι γονείς είναι πολλές φορές αυτοί που κάνουν τα παιδιά να ζητούν το «καλύτερο, ακριβότερο, πιο προχωρημένο», ενώ ταυτόχρονα αγανακτούν και τα κατηγορούν ότι είναι αχάριστα.


ΠΗΓΗ: VITA.GR 

7 σχόλια:

  1. Παλευουμε να... αναπληρωσουμε το Χρονο που καθημερινα κλεβουμε από τα παιδιά μας βουτηγμενοι στις καθημερινες Υποχρεωσεις μας,
    και να Ανταποκριθουμε στο απωθημενο της Συγκρισης με τον Διπλανο νιωθοντας ικανοποιηση αν εχουμε τουλαχιστον Ιδιο εκτόπισμα Αγοραστικής Δυναμης με ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ το παιδι...

    το οποιο ΠΑΝΤΑ επιμενει να...

    παιζει καλυτερα με το ... κουτι του ΔΩΡΟΥ, που χρησιμοποιει ως...ΣΠΙΤΑΚΙ!....



    Σε φιλω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σας εύχομαι το νέο έτος να σας φέρει υγεία, χαρά, αγάπη!! Χρόνια Πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ ωραίο και ενδιαφέρον άρθρο Αντώνη για εμάς που είμαστε γονείς!!!!!
    Σου εύχομαι Καλή Πρωτοχρονιά με υγεία, αγάπη και πολλά - πολλά παιδικά χαμόγελα!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ...Πόπη! Αντώνη μου!

    ,,,στα μεγάλα παιδιά,.. έ, κάτι πάει κι έρχεται, αφού ΘΕΛΟΥΝ "χαρτονόμισμα..."

    μα στο ...εγγονάκι!!!!!!!!!!!
    που τρελαίνεται και μας τρελαίνει!!!

    ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΟΛΟΙ
    ένα υγειές, αρμονικό και φωτεινό 2012, Φίλοι μας.

    Υιώτα-Δημήτρης, ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κύριε Αντώνη,

    Να σας πω την αλήθεια, τα περισσότερα δώρα που πέρνουμε εμείς τα παιδιά, όλο και κάποτε θα τα βαρεθούμε, αυτό είναι σήγουρο. Ας πούμε ένα βιβλίο, κάποιο παιδί θα το διαβάσει μια φορά και θα το αφήσει στην βιβλιοθήκη να μαζεύει σκόνη και πολύ σύντομα θα το ξεχάσει. Το πιο όμορφο δώρο που θα μπορούσαν να μας δώσουν οι γονείς είναι περισσότερη αγάπη και περισσότερη φροντίδα. Δεν είναι σημαντικό τι δώρο θα πάρουμε αλλά το να έχουμε να μοιραζόμαστε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμαι στο σχολείο με κάποιον που μας καταλαβαίνει. Αυτό όμως στις μέρες μας, είναι σχεδόν ακατόρθωτο αφού όλοι οι γονείς όλο και κάποια δουλειά κάνουν. Θα μπορούσατε να διαλέγετε για δώρα μας πράγματα που μας ενδιαφέρουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ και που θα μας κινούν το ενδιαφέρον για αρκετό καιρό.

    Καλή Πρωτοχρονιά να έχετε,
    Δήμητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Aντώνη μου νομίζω πως το σημαντικότερο αλλα και ουσιαστικότερο δώρο που πρέπει να προσφέρουμε στα παιδιά είναι η παρουσία των γονιών τους. Να στεκεται πάντα ο ένας δίπλα στον άλλον και οι δυό μαζί δίπλα στα παιδιά τους. Είναι ένα δώρο το οποίο δεν αναπληρώνεται
    ούτε με όλα τα αγαθά του κόσμου. Θα μου πει όμως κάποιος, δεν φτάνει μόνο αυτό. Συμφωνώ.
    Εδώ όμως οι γονείς που έχουν μικρά παιδιά πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσαμε μέσα σε μία υπερκαταναλωτική
    κοινωνία. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα
    τα παιδιά να έχουν τεράστιες απαιτήσεις. Ευτυχώς όμως μας πρόλαβαν οι πολιτικοί μας, λίγο με τις περικοπές από δω, λίγο με τους φόρους από την άλλη, φρόντισαν οι απαιτήσεις όλων να μειωθούν κατακόρυφα. Αλλωστε, ας θυμηθούμε το ρητό των προγόνων μας. "ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ". Στα πάντα υπάρχει
    μέτρο. Δεν μπορεί να αποτελέσει εξαίρεση εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πόσες αλήθειες γράψατε φίλοι μου! Πνίγουμε τα παιδιά μας στα δώρα, για να καλύψουμε το κενό της απουσίας μας. Περισσότερες ώρες μαζί τους είναι το καλύτερο δώρο! Και θα μας ευγνωμονούν μια μέρα γι' αυτό.
    Ας προσπαθήσουμε να βελτιωθούμε, να μην το παρακάνουμε!
    Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας, Αντώνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό στους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!