Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Ήταν γύρω στο 450 μ.Χ., όταν ένας βυζαντινός στρατιώτης που τον έλεγαν Λέοντα έκοβε βόλτες σ ένα δασάκι στα μέρη της βασιλεύουσας. Ξαφνικά είδε μπροστά του έναν τυφλό άνθρωπο, που του ζήτησε λίγο νερό για να σβήσει τη δίψα του. Ο Λέοντας προθυμοποιήθηκε να του βρει και να του φέρει νερό. Έψαξε, λοιπόν, στο δάσος για να βρει νερό, αλλά μάταια, και έτσι, επέστρεψε λυπημένος.


Τότε άκουσε μια γυναικεία φωνή να του λέει: «Δεν χρειάζεται Λέων να αγωνιάς, να άγχεσαι, να στεναχωριέσαι, το νερό είναι δίπλα σου». Και πάλι άκουσε τη φωνή την άγνωστη να τον προστάζει: «Λέων βασιλιά, πάρε απ το νερό αυτό και δώσε να πιει να ξεδιψάσει ο τυφλός άνθρωπος. Και κάτι ακόμα, άλειψε μαυτό τα μάτια του και αμέσως θα καταλάβεις ποια είμαι εγώ που σου μιλώ». 

Έτσι, πράγματι, έπραξε ο Λέοντας και αμέσως ο τυφλός είδε το φως του. Αλλά, ταυτόχρονα, άνοιξαν και τα μάτια του Λέοντα, ο οποίος κατάλαβε ότι η φωνή που του μιλούσε ήταν της Παναγίας που έκανε το θαύμα και του μίλησε. Στη Μεγαλόχαρη, άλλωστε, οφείλονταν και το μεγάλο θαύμα της θεραπείας του τυφλού, καθώς και η εύρεση της πηγής του σωτήριου αυτού νερού.

Ο Λέων, ως αυτοκράτορας πλέον, έκτισε πάνω στη θαυματουργή πηγή έναν θαυμάσιο Ναό αφιερωμένο στην Παναγία τη Ζωοδόχο Πηγή, για να θυμίζει τις δωρεές της Θεοτόκου προς αυτόν, αλλά και όλες τις μεγάλες ευεργεσίες της προς το γένος των ανθρώπων. Στη θαυματουργή πηγή αυτού του Ιερού Ναού βρήκε τη γιατρειά του και ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός ο Α', ο Λέοντας ο ΣΤ' ο Σοφός, η γυναίκα του, Αγία Βασίλισσα Θεοφανώ, ο Ρωμανός Α' ο Λεκαπηνός και η γυναίκα του, ο Πατριάρχης Στέφανος, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ιωάννης, αλλά και πλήθος άρχοντες και απλοί άνθρωποι εκεί γιατρεύτηκαν. Μέχρι και νεκρό ανάστησε το αγιασμένο νερό της Ζωοδόχου Πηγής.

Το Ναό της Ζωοδόχου Πηγής τον γκρέμισαν οι Τούρκοι, για να φτιάξουν με τα υλικά του το τέμενος του Σουλτάνου Βαγιαζήτ. Οι χριστιανοί στη θέση αυτή έχτισαν ένα παρεκκλήσι και αργότερα έναν πιο μεγάλο Ναό (1835). Τα εγκαίνια του Ιερού αυτού Ναού της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Ζωοδόχου Πηγής, γιορτάζει η Εκκλησία μας την Παρασκευή της Διακαινησίμου, δηλαδή την πρώτη Παρασκευή μετά το Πάσχα.  


Ο Ναός αυτός έμεινε γνωστός στην ιστορία ως το αγίασμα του «Μπαλουκλί». «Μπαλούκ» στα τουρκικά σημαίνει ψάρι και η παράδοσή μας λέει πως εκεί, δίπλα στο αγίασμα, στις 23 Μαΐου 1453 τηγάνιζε ψάρια ένας καλόγερος, όταν ξαφνικά, κάποιος του έφερε την είδηση πως πήραν οι Τούρκοι την Πόλη. Ο καλόγερος απάντησε πως μόνο αν τα ψάρια που τηγάνιζε έφευγαν απτο τηγάνι και έπεφταν μέσα στο αγίασμα, θα πίστευε ότι έγινε κάτι τέτοιο. Και πραγματικά, τα ψάρια ζωντάνεψαν και έπεσαν μέσα στην πηγή του αγιάσματος. Μέχρι και σήμερα διατηρούνται επτά (7) ψάρια μέσα στη δεξαμενή της Ζωοδόχου Πηγής και μάλιστα σαν να είναι μισοτηγανισμένα απτη μια πλευρά.

Πέρα, όμως, από θρύλους και παραδόσεις, η Παναγία, μητέρα του Χριστού και μητέρα όλων των χριστιανών, παραμένει για όλους μας η Πηγή της Ζωής, επειδή γέννησε τη Ζωή, δηλαδή έφερε τον Χριστό στον κόσμο, ο οποίος είναι η ελπίδα και η προστασία όλων μας.


ΤΟ ΜΠΑΛΟΥΚΛΙ
 «Τα ψάρια της Ζωοδόχου Πηγής»

 Σαράντα μέρες πολεμά 
ο Μωχαμέτ να πάρη
 την Πόλη τη μεγάλη.
  Σαράντα μέρες έκαμεν 
ο γούμενος το ψάρι
στα χείλη του να βάλη.

Απ’ τις σαράντα κι ύστερα,
 πεθύμησε να φάγη
τηγανισμένο ψάρι.
- Αν μας φυλάγ η Παναγιά, 
καθώς μας εφυλάγει,
την Πόλη ποιος θα πάρη;

Ρίχνει τα δίχτυα στο γιαλό, 
τρία ψαράκια πιάνει,
- Θεός να τα βλογήση.
Το λάδι βάλλει στη φωτιά 
μες στ αργυρό τηγάνι,
για να τα τηγανίση.

Τα τηγανίζ από τη μια,
και πα να τα γυρίση
κι από το άλλο μέρος.
Ο παραγιός του βιαστικά 
πετά να του μιλήση,
και τα χασεν ο γέρος!

Mην τηγανίζης, γέροντα, 
και μόσχισε το ψάρι
στην Πόλη τη μεγάλη!
Την Πόλη την εξακουστή
οι Τούρκοι έχουν πάρει,
μας κόβουν το κεφάλι!

- Στην Πόλη Τούρκου δεν πατούν
 κι Αγαρηνού ποδάρια!
Μου φαίνεται σαν ψεύμα!
Μ αν είν αλήθεια το κακό, 
να σηκωθούν τα ψάρια,
να πέσουν μες στο ρεύμα!

Ακόμα ο λόγος βάσταγε, 
τα ψάρια απ το τηγάνι,
τη μια μεριά ψημένα,
πηδήξανε κι επέσανε 
στης λίμνης τη λεκάνη,
γερά, ζωντανεμένα.

Ακόμα ως τώρα πλέουνε, 
κόκκιν από το μέρος,
όπου τα είχε ψήσει.
Φυλάγουν το Βυζάντιο 
ν αναστηθή,
κι ο γέρος να τ αποτηγανίση.

                                                                                                                   ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ


ΠΗΓΗ: PIGIZOIS.GR

4 σχόλια:

  1. Θαυμαστή ιστορία!!!
    Ας είναι καλά η Λωξάντρα που μας έμαθε το Μπαλουκλί!!!
    Πολύ ωραίο και το ποίημα του Βιζυηνού που μοιάζει πολύ με δημοτικό τραγούδι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά !
    Να χαίρεσαι την οικογένειά σου ! Πολύ ωραία η ιστορία της Ζωοδόχου Πηγής (γνώριζα την μισή μόνο !)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σε ευχαριστούμε Αντώνη μου! Ψυχοφελέστατη η ιστορία της Ζωοδόχου Πηγής!
    Γιόρταζε η εκκλησία μας σήμερα εδώ, στα Μελίσσια. Κάθε χρόνο γίνεται πανηγυρική εσπερινός, με λιτανεία της εικόνας της Παναγίας μας, συνοδεία της φιλαρμονικής του Δήμου ΄(φέτος) του στρατού άλλες χρονιές.
    Καλό Σαββατοκύριακο να έχετε αγαπημένοι μου Πόπη και Αντώνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σας ευχαριστούμε θερμά για τις ευχές και την αγάπη σας!!! Βοήθεια όλων μας η Ζωοδόχος Πηγή!
    Αντώνης-Πόπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό στους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!