Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

"ΟΙ ΠΕΤΑΛΟΥΔΙΤΣΕΣ"

Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια δροσερή ρεματιά γεννήθηκαν κάμποσες τρελο-πεταλουδίτσες: άσπρες, κίτρινες, γαλά­ζιες, κόκκινες και παρδαλές με χρωματιστές βού­λες. Πετούσαν χαρούμενες εδώ κι εκεί. Ένα φόβο είχαν μονάχα. Φοβόντουσαν τα πουλάκια που τις κυνηγούσαν. Οι καημένες, δεν μπορούσαν να χαρούν αμέριμνα τις ομορφιές της άνοιξης. Ο φόβος του εχ­θρού βασάνιζε την μικρή τους ύπαρξη. 


Μια καλή Ηλιαχτίδα τότε, που λυπήθηκε πολύ τις φτωχές πεταλουδίτσες, θέλησε να τις προστατέψει. 

- Μικρές πεταλουδίτσες μου, τους είπε, σαν βλέπετε κίνδυνο να μη σας πιάνει πανικός και τα χάνετε. Κρατάτε την ψυχραιμία σας. Προσπαθήστε, σε περίπτωση κινδύνου, να βρίσκει η καθεμιά το κατάλληλο καταφύγιο. Και να κρύβεστε.

- Το κατάλληλο καταφύγιο; Και ποιο είναι, καλή μας Ηλιαχτίδα;

Η καθεμιά πρέπει να τρέχει και να κρύβεται στο μέρος, στο λουλούδι, στο φύλλο, που ταιριάζει με το χρώμα της. Με το χρώμα των φτερών της. Τότε, ο εχθρός δε θα μπορεί εύκολα να σας ξεχωρίσει. Για εξήγησέ μας καλύτερα, Ηλιαχτίδα.

- Εσύ, για παράδειγμα, Κοκκινόφτερη πεταλουδίτσα, να τρέχεις και να χώνεσαι μέσα σε ένα κόκκινο λουλούδι. Σε μια παπαρούνα, σε ένα άνθος ροδιάς, σε ένα κόκκινο γεράνι ή σε ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.

- Κι εγώ πού να πηγαίνω; ρώτησε μια λευκή πεταλουδίτσα.

- Εσύ Λευκόφτερη, να τρέχεις στα κρίνα ή στα άσπρα τριαντάφυλλα ή τ' άσπρα γαρίφαλα.

- Κι εγώ θα τρέχω στα κίτρινα ανθάκια, στις κίτρινες μαργαρίτες, είπε η Κιτρινόφτερη πεταλουδίτσα.

- Μα βέβαια. Τώρα καταλάβατε όλες το μάθημά σας.

Καταλάβαμε και σ' ευχαριστούμε, καλή μας Ηλιαχτίδα. Για να σ' ευχαριστήσουμε τώρα θα χορέψουμε και θα τραγουδήσουμε προς τιμή σου.

Κι οι χρωματιστές πεταλουδίτσες άρχισαν τότε ένα χαρούμενο πεταχτό χορό, τραγουδώντας. Ξαφνικά, άκουσαν φτερουγίσματα και κάμποσα πουλάκια πέταξαν προς το μέρος τους.

- Κίνδυνος! Κίνδυνος! Κρυφτείτε πεταλουδίτσες! Τρέξε Κοκκινόφτερη στην Παπαρουνίτσα! Πέταξε Λευκόφτερη, μέσα στ' άσπρο κρίνο! Κίτρινη, στην κίτρινη τρέξε μαργαρίτα! Κι εσύ Γαλανόφτερη, στο γαλάζιο μενεξέ!

Έτσι τους φώναξε, η φίλη τους Ηλιαχτίδα. Κρύφτηκαν οι πεταλουδίτσες. Πέ­ρασε ο κίνδυνος και ξαναβγήκαν να συνεχίσουν το χορό τους.

ΕΥΓΕΝΙΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ-ΠΕΤΡΩΝΔΑ

1 σχόλιο:

  1. Τρυφερό, σαν τις παιδικές καρδούλες.
    Πάντα με την αγάπη μου,
    από μακριά,
    Υιώτα
    αστοριανή,
    ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό στους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!