Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ: Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ Ή Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΗ

Η απόρριψη εκφράζεται και με την ελλιπή υποστήριξη των γονιών προς τα παιδιά τους. Η υποστήριξη μπορεί να πάρει μορφή μόνο μέσα από το ενδιαφέρον, το οποίο δείχνει ο γονέας προς το παιδί του σε καθημερινή βάση, τόσο σε οργανικό, όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Το ενδιαφέρον του γονέα μπορεί να διαμορφώσει τη γονεϊκή σχέση έτσι, ώστε να κυριαρχεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ο σεβασμός, στοιχεία τα οποία χρειάζεται το παιδί για την ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη.

 

Όπως υποστηρίζει ο κ. Λάμπρος Κερεντζής, ψυχολόγος, ψυχοπαιδαγωγός και οικογενειακός θεραπευτής, το ενδιαφέρον εκφράζεται τόσο με την τρυφερότητα και την αγάπη, όσο και με τη θέσπιση κανόνων και απαγορεύσεων, δηλαδή με τη θέσπιση ορίων μέσα στα οποία το παιδί μπορεί να αναπτύξει με ασφάλεια την ταυτότητά του. Η παραμέληση σημαίνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή απουσία υποστήριξης του παιδιού ή ασύμμετρες άκαιρες εκδηλώσεις ενδιαφέροντος, οι οποίες δεν έχουν να κάνουν με την ανάγκη του παιδιού, όσο με την ανάγκη του γονέα.

Η παραμέληση σημαίνει επίσης, έλλειψη ορίων και σεβασμού των ψυχολογικών και κοινωνικών αναγκών του παιδιού. Σημαίνει δημιουργία μια σχέσης που στηρίζεται στο φόβο και την ανασφάλεια, στην έλλειψη εμπιστοσύνης και την αβεβαιότητα. Σε αυτή την περίπτωση της παραμέλησης και της έλλειψης ενδιαφέροντος, ο γονέας μπορεί να είναι παρών σωματικά, οργανικά, αλλά συναισθηματικά είναι απών για δικούς του λόγους.

«Η μητέρα μου άφηνε το φαΐ στο τραπεζάκι του σαλονιού, με κλείδωνε στο σπίτι και έφευγε, πήγαινε στα μαγαζιά με τις φίλες της».

«Ο πατέρας μου ποτέ δεν ήρθε στο σχολείο για να με πάρει, ακόμα και όταν είχε χρόνο προτιμούσε να τον περάσει μπροστά στην τηλεόραση, παρά μαζί μου. Ποτέ δεν παίξαμε μαζί».

«Εμένα μητέρα μου ήταν η γιαγιά μου. Η μάνα μου με άφηνε μετά από το χωρισμό και έκανε τη ζωή της».

Αυτές είναι μερικές μαρτυρίες βιωμένης παραμέλησης και έλλειψης φροντίδας.

Το παιδί προσδοκά την αποδοχή και την αναζητά και ως ενήλικας. Για ένα παιδί που αισθάνεται παραμελημένο, ο χώρος και ο χρόνος χρωματίζεται από την απουσία του γονέα. Η απουσία αυτή δεν βιώνεται μόνο σαν φυσική, αλλά περισσότερο σαν ψυχολογική. Η απουσία και μόνο αυτή είναι μια μορφή απόρριψης, μια μορφή παραμέλησης. Η παραμέληση αποτελεί μια τακτική απόρριψης που δεν τραυματίζει απλά το παιδί, αλλά το καθιστά και ανίσχυρο στο κοινωνικό παιχνίδι. Το καθιστά πάντα ευάλωτο στη σχέση με τους άλλους  Το τοποθετεί στη θέση της προσδοκίας, της αποδοχής και το αναγκάζει να υιοθετεί την ανάλογη συμπεριφορά, σε κάθε καινούργια σχέση.

Γι' αυτό:
  • Η αίσθηση της παραμέλησης δεν είναι μια προσωρινή εμπειρία για μερικά παιδιά, αλλά μια εμπειρία που μπορεί να τους ακολουθεί για μεγάλο μέρος της ζωής τους, νιώθοντας ότι τα απορρίπτουν ή τα κατακρίνουν.
  • Η αίσθηση της παραμέλησης είναι μια αίσθηση συνεχής και μπορεί να επηρεάσει διαχρονικά τη σχέση του παιδιού με τον εαυτό του, καθώς και τη σχέση με τους άλλους.
  • Τα παιδιά που έχουν βιώσει την έλλειψη φροντίδας διαλέγουν τη μοναξιά, διότι μέσα σε αυτή νιώθουν πιο ασφαλή, αλλά είναι μόνα.
  • Τα παραμελημένα παιδιά προτιμάνε να είναι μόνα, προτιμάνε να κρατάνε τον εαυτό τους χωριστά. Φοβούνται την αναβίωση της αρχικής παραμέλησης και της αδιαφορίας.

ΠΗΓΗ: HEALTHVIEW.GR

Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε και την παρακάτω -σχετική με το θέμα- ανάρτηση!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!