Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟ: ΤΟ "ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ"

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν και η χαρούμενη, γιορτινή διάθεση πλημμυρίζει τις καρδιές όλων με αγάπη. Η ατμόσφαιρα μέσα στα σπίτια είναι εορταστική, καθώς ο στολισμός κυριαρχεί με πολύχρωμα στολίδια παντού και λαμπιόνια που αναβοσβήνουν, ενώ το χριστουγεννιάτικο δέντρο καταλαμβάνει την ωραιότερη θέση στο σαλόνι μας. 


Από την όμορφη γιορτή των Χριστουγέννων και το χαρούμενο διάκοσμο δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα υπέροχα φυτά και λουλούδια των ημερών και κυρίως, το εντυπωσιακό αλεξανδρινό ή Ποϊνσέτια ή Ευφορβία η κομψότατη, το θαμνώδες καλλωπιστικό φυτό, που ονομάζεται και «Λουλούδι των Χριστουγέννων».


Το συναντάμε με διάφορα ονόματα, όπως «Άστρο του Χριστού», «Αστέρι της Βηθλεέμ», «Χριστουγεννιάτικο Αστέρι» και «Αστέρι της Αγάπης», σύμφωνα με τους Γάλλους.

Ένας παλιός θρύλος αναφέρει ότι, το φυτό με τα ακτινοβόλα κόκκινα φύλλα, προήλθε από μια τραγική ιστορία αγάπης. Οι σταγόνες αίματος από τη «ραγισμένη» καρδιά μιας θεάς των Αζτέκων, έδωσε ζωή στο φυτό. Οι Αζτέκοι εκτιμούσαν το φυτό, το οποίο ευδοκιμούσε στις τροπικές ορεινές περιοχές κατά τη διάρκεια των μικρών σε διάρκεια χειμερινών ημερών, λιγότερο για τη διακόσμησή του και περισσότερο για τα πρακτικά του οφέλη. Στη διάλεκτό τους αποκαλούσαν το αλεξανδρινό «Cuetlaxochitl» και από τα φύλλα του έφτιαχναν μια κόκκινη βαφή, την οποία χρησιμοποιούσαν για υφάσματα και κοσμήματα. Τον γαλακτώδη χυμό του αλεξανδρινού τον μετέτρεπαν σε σκεύασμα κατά του πυρετού. 


Το αλεξανδρινό έχει τις ρίζες του στο Μεξικό και στην Κεντρική Αμερική. Ο Αμερικανός πρέσβης στο Μεξικό, Joel Poinsett, ιατρός και ένθερμος οπαδός της βοτανολογίας, γοητεύτηκε από την ομορφιά του άγριου φυτού και το 1828 το μετέφερε στην Αμερική. Προς τιμήν του, το φυτό πήρε το όνομα Ποϊνσέτια (Poinsettia). Πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 18ου αιώνα, στις 12 Δεκεμβρίου, οι Η.Π.Α. αναγνώρισαν την ημέρα που πέθανε ο Poinsett και την ανακήρυξαν επέτειο, με την ονομασία «Μέρα της Ποϊνσέτιας» (Poinsettia Day).


Η Ευρώπη ανακάλυψε το αλεξανδρινό στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν το 1804 ο Γερμανός φυσιογνώστης Alexander von Humboldt παρατήρησε το φωτοβόλο κόκκινο φυτό σε ένα ταξίδι του στην Αμερική, μαγεύτηκε και το πήρε στην πατρίδα του.


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Η ομορφιά του αλεξανδρινού οφείλεται στα πανέμορφα και μεγάλα κόκκινα βράκτια φύλλα του και όχι στα άνθη του, όπως πολλοί πιστεύουν. Τα πραγματικά άνθη του είναι μικρά και ασήμαντα, υπόλευκου χρώματος. 


Το χρώμα των φύλλων που, συνήθως, επικρατεί τη σωστή στιγμή στην αγορά είναι το βαθύ κόκκινο, ώστε να δώσει έγκαιρα το έναυσμα για τη λαμπερή έλευση των Χριστουγέννων. Υπάρχουν, όμως, περίπου άλλες 100 ποικιλίες χρωμάτων, όπως ροζ, κίτρινο, μπορντό, πορτοκαλί και υπόλευκο και διαφορετικών σχημάτων, μεγεθών και αναρίθμητων δυνατοτήτων διακόσμησης.


Στο σχεδόν τροπικό κλίμα του Μεξικού το αλεξανδρινό μεγαλώνει σαν θάμνος, που μπορεί να ξεπεράσει το ύψος των 4 μέτρων. Στις υπόλοιπες περιοχές το ύψος του ξεκινά από τα 15 εκατοστά και μπορεί να φτάσει και το 1 μέτρο. Ανθίζει από τα τέλη του φθινοπώρου έως και τον Φεβρουάριο και η καταλληλότερη θερμοκρασία κυμαίνεται από 15οC – 25οC.



ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ-ΦΡΟΝΤΙΔΑ
Το αλεξανδρινό αγαπά το φως, όχι, όμως, και την άμεση ακτινοβολία του ήλιου. Κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας και το καλοκαίρι θέλει συνεχές πότισμα, ενώ μετά την ανθοφορία το πότισμά του πρέπει να γίνεται μια φορά την εβδομάδα, ώστε το υπόστρωμα να μένει καλά στραγγισμένο. Η συνεχής υγρασία στις ρίζες του φυτού και τα στάσιμα νερά στο πιατάκι, μπορεί να το επηρεάσουν αρνητικά. Το χειμώνα δεν πρέπει να ποτίζεται σχεδόν καθόλου, εκτός κι αν έχει στεγνώσει πολύ το χώμα. Συνίσταται να λιπαίνεται κατά την περίοδο της ανάπτυξης και της ανθοφορίας.

Μόλις διαπιστωθεί ότι οι ρίζες του προεξέχουν από την επιφάνεια της γλάστρας, θα πρέπει, κατά τα μέσα του Μαΐου, να γίνει αλλαγή του μεγέθους της γλάστρας (1 ως 2 μεγαλύτερα μεγέθη). Το κλάδεμα είναι απαραίτητο μετά το τέλος της ανθοφορίας και πρέπει να μένουν 2 με 3 μάτια σε κάθε κλαδί. Οι βλαστοί του αλεξανδρινού περιέχουν ένα γαλακτώδες υγρό που είναι δηλητηριώδες, γι’ αυτό καλό είναι κατά το κλάδεμά του να είμαστε προσεκτικοί, ώστε να μην έρθει σε επαφή με το δέρμα ή τους βλεννογόνους μας και μας δημιουργήσει ερεθισμό.

Επειδή το αλεξανδρινό είναι ευαίσθητο φυτό, για να προστατευτεί θα πρέπει να αποφεύγονται σημεία τοποθέτησής του κοντά σε ρεύματα αέρα ή σε άλλα φυτά που έχουν προσβληθεί από κοκκοειδή. 


Οι χρήσεις του αλεξανδρινού είναι πολλές: στη γλάστρα, για να στολίζει διάφορες γωνιές του σπιτιού, στον κήπο, στην κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου σαν αστέρι ή στο χριστουγεννιάτικο στεφάνι. Όποια κι αν είναι η επιλογή μας, το αλεξανδρινό μας θα έχει καταφέρει να εκπληρώσει το σκοπό του, δίνοντας με την ομορφιά του το χρώμα των Χριστουγέννων στο χώρο μας!

Στη συνέχεια, μπορείτε να διαβάσετε και την παρακάτω -σχετική με το θέμα- ανάρτηση!


2 σχόλια:

  1. Καλά Χριστούγεννα με υγεία Αντώνη!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαργαρίτα μου, σ' ευχαριστώ πολύ! Να περάσεις όμορφα τα Χριστούγεννα! Κάθε καλό σε σένα και την οικογένειά σου!
      Αντώνης

      Διαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!