Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ "ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ" (Μέρος 1)


ΑΧ! ΠΑΠΟΥΑΛΙΛΗ
(Μαριανίνα Κριεζή)


Την αρχαία εποχή οι προ προ προ προ προπαππούδες μας
ήρθαν εδώ σ’ αυτή τη γη κι έχτισαν επάνω στο βουνό
μια μεγάλη πόλη από γυαλόπετρες που
φτανε ως τον ουρανό.

Αχ! Παπουαλίλη, πατρίδα των παππούδων Παπουαλίλη!
Αχ! Παπουαλίλη, τα σύννεφα θα σκίσω να σε ξαναβρώ.

Την αρχαία εποχή οι προ προ προ προ προπαππούδες μας
ζούσαν εδώ σ’ αυτή τη γη. Ήτανε γενναίοι και καλοί
και η Παπουαλίλη τον κόσμο φώτιζε σαν ασημένια ανατολή.

Αχ! Παπουαλίλη, καμάρι των παππούδων Παπουαλίλη!
Αχ! Παπουαλίλη, τα σύννεφα θα σκίσω να σε ξαναβρώ. 



 ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
(Μαριανίνα Κριεζή) 

Σ’ ένα λούνα παρκ οι μέρες της βδομάδας
στριφογυρνάνε με τη μουσική, 

στριφογυρνάνε οι μέρες της βδομάδας 
απ’ τη Δευτέρα ως τη Κυριακή.
 

Να την η Δευτέρα που πλέει στον αέρα
καβάλα σ’ ένα αλογάκι θαλασσί, 

η Τρίτη πάνω σ’ ένα αεροπλάνο 
και η Τετάρτη σε μια μέλισσα χρυσή.
 

Να η Πέμπτη μόνη σ’ ένα μικρό βαγόνι 
από ασήμι και πράσινο γυαλί. 
Η Παρασκευούλα σε μια ροζ βαρκούλα 
και το Σαββάτο σ’ ένα ξύλινο κλουβί.
 

Και η Κυριακή μαζί με τον Κυριάκο 
αγκαλιασμένοι οι δυο τους τρυφερά, 
στριφογυρνάνε καβάλα σ’ ένα δράκο 
με χρυσαφιά και κόκκινα φτερά.


12 ΜΗΝΕΣ ΑΘΛΗΤΕΣ
(Μαριανίνα Κριεζή)

 Δώδεκα μήνες αθλητές στο γήπεδο του χρόνου,
δώδεκα μήνες αθλητές κάνουν αγώνα δρόμου.

Ο Γενάρης με μποτίνια κι ο Φλεβάρης με παλτό
και ο Μάρτης με σορτσάκι ριγωτό.

Ο Απρίλης με κασκέτο και με άσπρες ελβιέλες
και ο Μάιος κι ο Ιούνιος με τις ξώπλατες φανέλες.

Δώδεκα μήνες στη γραμμή τινάζουνε τα πόδια
κι όλοι πηδάνε με ορμή του δρόμου τα εμπόδια.

Ο Ιούλιος ο χίπις με μπλου τζην και χαϊμαλιά
και ο Αύγουστος με ψάθα και γυαλιά.

Ο Σεπτέμβρης κι ο Οκτώβρης με αδιάβροχα σακάκια
κι ο Νοέμβρης κι ο Δεκέμβρης με πουλόβερ και σκουφάκια.

Δώδεκα μήνες στη γραμμή τινάζουνε τα πόδια
κι όλοι πηδάνε με ορμή του δρόμου τα εμπόδια.

Δώδεκα μήνες αθλητές στο γήπεδο του χρόνου,
δώδεκα μήνες αθλητές κάνουν αγώνα δρόμου.



ΤΟ ΧΡΥΣΑΛΙΦΟΥΡΦΟΥΡΟ 
(Μαριανίνα Κριεζή)

 Στα λαγκάδια της Λιλιπούπολης
βγαίνει ένα λουλουδάκι
που το λεν Χρυσαλιφούρφουρο
και μοιάζει με χρυσό τριανταφυλλάκι.

Φύσα, φύσα το Χρυσαλιφούρφουρο,
φύσα το, την άνοιξη να φέρεις.
Κι αν πετάξει σαν φτερό και πούπουλο,
κάποιος σ’ αγαπάει και δεν το ξέρεις.

Χρυσαφένια φλουράκια κρέμονται
κάτω από τα πέταλά του
και στου Ζέφυρου το παιχνίδισμα
σαν να κουδουνίζει κάπου κάπου.

Φύσα, φύσα το Χρυσαλιφούρφουρο,
που κρατάς την άνοιξη στο χέρι.
Κι αχ! Αν γίνει σκόνη και χρυσόσκονη,
κάποιον αγαπάς και δεν το ξέρει.



 Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΜΠΕΜΠΑΝΤΩΝ 
(Μαριανίνα Κριεζή) 

Είδα τον Μπεμπαντάσου
στη χώρα των Μπεμπάντων
να πλέει σαν καράβι
στης λίμνης τα νερά.

Έχει στην προβοσκίδα
ένα χρυσό καβούρι
και κόκκινα κοράλια
πλεγμένα στην ουρά.

Είδα τον Μπεμπαντάσου
στη χώρα των Μπεμπάντων
να πνέει στον αέρα
τις νύχτες τις ζεστές.

Έχει στην προβοσκίδα
μιαν άσπρη πεταλούδα
και την ουρά πλεγμένη
με φεγγαροκλωστές. 



ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ (ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ)
 (Μαριανίνα Κριεζή)

Το μικρό και το μεγάλο

μια ανοιξιάτικη αυγή,
πιάστηκαν από το χέρι 

να γυρίσουνε τη Γη.

Μπρος να πάνε, κάνει ζέστη, 

πίσω κρύο τσουχτερό, 
πάγωσε και το μεγάλο,
έβρασε και το μικρό.

Κι έτσι, μπήκανε τα δυο τους

μ’ ένα βάζο τραχανά
σ’ ένα χαμηλό σπιτάκι

πάνω στα ψηλά βουνά.

Και με κλάματα και γέλια

παίζανε στον καναπέ
κι έμειναν εκεί για πάντα, 

δεν σηκώθηκαν ποτέ...

Κι από το παραθυράκι

αγναντεύανε μαζί
μια την ασημένια νύχτα,

μια τη μέρα τη χρυσή.

Το μικρό και το μεγάλο

κάνανε κι ένα μωρό
που δεν ήτανε μεγάλο,

αλλά ούτε και μικρό.

Και πιασμένα από το χέρι

ζήσανε πολύ καιρό,
το χοντρούλι το μεγάλο

και τ’ αδύνατο μικρό.



 ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ
(Μαριανίνα Κριεζή)


 Περνά περνά η ώρα κυλά πάνω στη γη,
κυλά κυλά η ώρα σαν κρέμα σαντιγύ
κι ο ήλιος ανατέλει ξανά πάνω στα κίτρινα βουνά,
τρέχει παγωτό λεμόνι, ξημερώνει.

Περνά περνά η ώρα κυλά πάνω στη γη,
κυλά κυλά η ώρα σαν κρέμα σαντιγύ
κι ο ήλιος βασιλεύει ξανά, πέφτει στα κόκκινα βουνά,
μαρμελάδα από κυδώνι και νυχτώνει.

Περνά περνά η ώρα κυλά πάνω στη γη,
κυλά κυλά η ώρα σαν κρέμα σαντιγύ.



Απολαύστε τα αγαπημένα τραγούδια της 
παιδικής ραδιοφωνικής σειράς «Εδώ Λιλιπούπολη»!

2 σχόλια:

  1. ...
    φιλάκια τραγουδιστά!

    Υιώτα
    αστοριανή
    ΝΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπέττυ ΑποσπόρηΚυριακή, 15 Μαρτίου, 2015

    Υπέροχη Λιλιπούπολη...
    Υπέροχοι στίχοι, καταπληκτική μουσική!
    Αγαπημένο μου τραγούδι το "χρυσαλιφούρφουρο"!
    Να πω και ένα μυστικό (η κυρία Πόπη νομίζω πως το ξέρει αν κρίνω από τη φωτογραφία)!
    Όταν γεννιέται ένα παιδί, ανθίζει το δικό του μοναδικό χρυσαλιφούρφουρο... στα λαγκάδια της Λιλιπούπολης...

    Καλή μας Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!