Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ "ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ" (Μέρος 2)


ΜΙΑ ΑΡΚΟΥΔΑ ΚΑΦΕ (ΤΟ ΚΑΦΕ ΧΡΩΜΑ)
(Μαριανίνα Κριεζή)

Μια αρκούδα καφέ, μια αρκούδα καφέ
τρέχει φορτωμένη μ’ έναν ξύλινο μπουφέ.
Αρκούδα καφέ, αρκούδα καφέ
πού τον πας αρκούδα μου τον ξύλινο μπουφέ;

Τον πάω γρήγορα στη Θήβα
στη χωματένια μου καλύβα
που χει σε κάθε της φεγγίτη
μία φωλιά μ’ έναν σπουργίτη,
που χει αντί για κεραμίδια
φλούδια από φουντούκια
και ξερά καρύδια.

Μια αρκούδα καφέ, μια αρκούδα καφέ
τρέχει φορτωμένη μ’ έναν ξύλινο μπουφέ.
Αρκούδα καφέ, αρκούδα καφέ
τι θα βάλεις πες μου, μες στον ξύλινο μπουφέ;

Θα βάλω μια ψητή μπριζόλα,
ζεστή φακή στην κατσαρόλα.
Ένα καφέ με το καϊμάκι
κι ένα χοντρό σοκολατάκι
και μοναχή μου θα πλαγιάσω
δίπλα στον μπουφέ μου να ξεχειμωνιάσω.

Μια αρκούδα καφέ, μια αρκούδα καφέ
τρέχει φορτωμένη μ’ έναν ξύλινο μπουφέ.
Αρκούδα καφέ, αρκούδα καφέ
τρέχα, τρέχα, τρέχα τον ξύλινο μπουφέ! 


ΡΟΖΑ ΡΟΖΑΛΙΑ (ΤΟ ΡΟΖ ΧΡΩΜΑ)
(Μαριανίνα Κριεζή) 

Στη ροδοζαχαρένια παραλία
μιλούσαν όλοι για τη Ρόζα, Ροζαλία,
που χε στα δυο της μάγουλα
λιγάκι κρέμα φράουλα
κι έβγαζε βόλτα μες στην ροζ ανατολή,
το γουρουνάκι της το τριανταφυλλί.

Και σύννεφα από ροζ πουλιά
φλαμίγκος της κελαηδούσανε
Ρόζα, Ροδαλία.

Αχ! Ρόζα, Ρόζα, Ροζαλία
πάμε μαζί στη συναυλία,
ν’ ανθίσει μ’ όλα τα βιολιά
μια ροζ μεγάλη βυσσινιά
στο πρώτο μας φιλί.

Στη ροδοζαχαρένια παραλία
μιλούν ακόμα για τη Ρόζα, Ροζαλία
και λένε πως την άνοιξη,
σα ρόδινη ανάμνηση,
περνάει πέρα μες στη ροζ ανατολή,
το γουρουνάκι της το τριανταφυλλί.

Και κάποια ροζοπάλινη λατέρνα
ακόμα παίζει το Ρόζα, Ροδαλία.

Αχ! Ρόζα, Ρόζα, Ροζαλία
πάμε μαζί στη συναυλία,
ν’ ανθίσει μ’ όλα τα βιολιά
μια ροζ μεγάλη βυσσινιά
στο πρώτο μας φιλί.


Η ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ (ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΧΡΩΜΑ)
(Μαριανίνα Κριεζή)

Μια κολυμβήτρια Κινέζα
δίνει βουτιά στη μαγιονέζα
και κολυμπάει σαν δελφίνι
με κίτρινo μαγιό μπικίνι.

Χτύπα τα πόδια σου Κινέζα
για να μην κόψει η μαγιονέζα!

Ένα βαπόρι που σφυρίζει
όλη τη μαγιονέζα σκίζει
και μπαμ μπαμ μπαμ με δυο κανόνια
πετάει κίτρινα πεπόνια,
τυρί κασέρι φέτες φέτες
και χρυσαφένιες ομελέτες.

Ο καπετάνιος στο τιμόνι
τρώει μια φλούδα από λεμόνι
και μόλις βλέπει την Κινέζα
πέφτει κι αυτός στη μαγιονέζα.

Κι η μαγιονέζα ξεχειλίζει
κι όλο το κόσμο πλημμυρίζει.
Βάφονται κίτρινα τα σπίτια
κι ο ουρανός με τα σπουργίτια.

 Βάφονται κίτρινα τα τζάμια,
οι θάλασσες και τα ποτάμια,
βάφονται κι όλα τα λιθρίνια
κίτρινα σαν τα καναρίνια.

Τσιν τσαν τσιν τσον λέει η Κινέζα
που κολυμπά στη μαγιονέζα
κι απ’ την πολλή της την τρομάρα
χάνει την μια της σαγιονάρα.

Χτύπα τα πόδια σου Κινέζα
για να μην κόψει η μαγιονέζα!



Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΜΠΙΖΕΛΙΩΝ (ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΧΡΩΜΑ)
(Μαριανίνα Κριεζή)

Το χοντρό μπιζέλι χορεύει τσιφτετέλι
χορεύει τσιφτετέλι στο χορό των μπιζελιών
και τα κολοκυθάκια χτυπάνε παλαμάκια
πάνω στην πρασινάδα και πάνω στο γκαζόν.

Μ’ ένα πράσινο καινούριο παπιγιόν
προχωρώ για τον χορό των μπιζελιών!
Ήρθ’ η ώρα πια και γω, ήρθ’ η ώρα πια και γω
να χορέψω με λαχτάρα, αγκαλιά με μια αγκινάρα
το πρώτο μου τανγκό!

Βλήτα και σπανάκι χορεύουνε συρτάκι
χορεύουνε συρτάκι στο χορό των μπιζελιών
κι η μπάμια η μεγάλη χορεύει πεντοζάλη
πάνω στην πρασινάδα και πάνω στο γκαζόν.

Μ’ ένα πράσινο καινούριο παπιγιόν
προχωρώ για τον χορό των μπιζελιών!
Ήρθ’ η ώρα πια και γω, ήρθ’ η ώρα πια και γω
να χορέψω με λαχτάρα, αγκαλιά με μια αγκινάρα
το πρώτο μου τανγκό!


ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΟΥΛΟΥ
(Μαριανίνα Κριεζή)

Τη μέρα εκείνη την αρχαία
των προπαππούδων η παλιά τρελοπαρέα
αποβιβάστηκε με μπόγους και μπαούλα
στον κάβο Μπλούμ τη χρυσορόδινη μυτούλα.

Και τα βουνά ετούτα ακόμα αντιλαλούν απ’ το σουξέ
που τραγουδούσαν μ’ ένα στόμα:
«Δεν είμαστε Ζουλού, δεν είμαστε Παπούα,
είμαστε η άγρια φυλή των Λιλιπούα».

«Δεν είμαστε Ζουλού, δεν είμαστε Παπούα,
είμαστε η άγρια φυλή των Λιλιπούα».
Ούα Ούα Ούα Ούα...

Της αποβάσεως τη μέρα
την εγιορτάζουμε όλοι μέρα παρά μέρα
περικυκλώνοντας με βάρκες και φελούκες
τον Κάβο Μπλούμ, που του πετάμε στρακαστρούκες.

Κι αέρας, κύματα και χώμα αντιλαλούν απ’ το σουξέ
που τραγουδάμε μ’ ένα στόμα:
«Δεν είμαστε Ζουλού, δεν είμαστε Παπούα,
είμαστε δισέγγονα των άγριων Λιλιπούα».

«Δεν είμαστε Ζουλού, δεν είμαστε Παπούα,
είμαστε δισέγγονα των άγριων Λιλιπούα».
Ούα Ούα Ούα Ούα... 

 
ΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
(Μαριανίνα Κριεζή)

 
Ένα λεωφορείο που το λένε ηλιοτρόπιο
με πεταλούδες άσπρες και ροζ,
κάνει κάθε μέρα κι ένα δρομολόγιο
πάνω σε μια γραμμή από φως.

Τρέχα ηλιακό μου λεωφορείο,
πέρνα σαν αστραπή πορτοκαλιά
κι απ’ την εξάτμισή σου πέτα γύρω γύρω
ηλιόσπορους να τρώνε τα πουλιά.

Μ’ ένα λεωφορείο που το λένε ηλιοτρόπιο
γεμάτο γέλιο και μουσικές, πάμε κάθε μέρα
κι ένα δρομολόγιο στις φωτεινές μας Λιλιγειτονιές.

Τρέχα ηλιακό μου λεωφορείο,
πέρνα σαν αστραπή πορτοκαλιά
κι απ’ την εξάτμισή σου πέτα γύρω γύρω
ηλιόσπορους να τρώνε τα πουλιά.




ΑΟΥ ΒΑΟΥ ΚΟΥΚΟΥΒΑΟΥ
(Μαριανίνα Κριεζή)


Στου Λιλιμπάγια την πλαγιά
μια κουκουβάγια με γυαλιά
κούρνιαζε μέσα στα κλαδιά
κι όσο βραδιάζει και σκοτεινιάζει
όλο και βγάζει την κραυγή της ανίας,
της αϋπνίας και της μοναξιάς:

Άου Βάου Κουκουβάου!
Άου Βάου Κουκουβάου!
Άου Βάου Κουκουβάου!

 
Στριφογυρί-γυρίζει η γη
και ξυπνητός ως την αυγή,
βγάζω κι εγώ συνεχώς
την κραυγή της μοναξιάς:


Άου Βάου Κουκουβάου!
Άου Βάου Κουκουβάου!
Άου Βάου Κουκουβάου!


Απολαύστε τα αγαπημένα τραγούδια της 
παιδικής ραδιοφωνικής σειράς «Εδώ Λιλιπούπολη»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!