Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ "ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ" (Μέρος 4)


ΠΟΥ ΠΑΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ;
(Μαριανίνα Κριεζή)

Άκου, ο καιρός περνάει
απ’ το δρόμο με ταξί,
το μαντήλι του κουνάει
με το χέρι το δεξί
κι όλοι οι γείτονες κοιτάνε
και περίεργοι ρωτάνε: 

«Πού πάει ο καιρός που φεύγει
κι όταν φτάνει, ξαναφεύγει;»

Ο καιρός με μια βαλίτσα,
τρέχει τρέχει σαν ρομπότ,
φτάνει στην Ηγουμενίτσα,
μπαίνει μες στο φέρρυ μποτ
και ταΐζει έναν γλάρο
καθισμένο στο φουγάρο.

«Πού πάει ο καιρός που φεύγει
κι όταν φτάνει ξαναφεύγει;»

Ο καιρός σε μια καμπάνα
κατά λάθος κουτουλά,
χάνει δέκα αεροπλάνα
και στον ουρανό ψηλά
ο καιρός πετάει καβάλα
σε μια ξύλινη κουτάλα.

«Πού πάει ο καιρός που φεύγει
κι όταν φτάνει ξαναφεύγει;»


Ο ΔΡΑΚΟΣ
(Μαριανίνα Κριεζή)

Μέσα στα ζεστά νερά
ένας δράκος με ουρά
χασμουριέται, χασμουριέται,
τη ζωή του τη βαριέται.

Και λιγάκι παρά κει
κάθονται τρεις αστακοί.
Σημαδεύει, τους αρπάζει
και στην τσέπη του τους βάζει.

Δράκε, δράκε, πού μας πας,
μήπως θέλεις να μας φας;
Μήπως θα μας αλατίσεις
και στο φούρνο θα μας ψήσεις;

Δράκε, δράκε, πού μας πας,
μήπως θέλεις να μας φας;
Μη μιλάτε για φαΐ,
μη φωνάζετε πολύ,
θ’ ανεβείτε στο κρεβάτι
να μου ξύσετε την πλάτη.



ΤΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΟΚΤΟΡΑ
(Μαριανίνα Κριεζή)

«Πώς μ’ αρέσει η ιστιοπλοΐα
όταν έχει δώδεκα μποφόρ
Με μια βάρκα που χοροπηδάει
το κύμα καβαλάει, ο δόκτωρ Δρακατόρ.

«Πώς μ’ αρέσουν τα τραγούδια,
πώς μ’ αρέσει το φολκλόρ!»
Με τσαρούχια γκλίτσα και φλογέρα
πηδάει στον αέρα ο δόκτωρ Δρακατόρ.

«Πώς μ’ αρέσει η ιππασία,
πώς μ’ αρέσουνε τα σπορ!»
Με βροχή, με χιόνι, με χαλάζι,
ατρόμητος καλπάζει ο δόκτωρ Δρακατόρ.

«Τρέχα, τρέχα μαύρο μου γαϊδούρι,
σπάσε, σπάσε το παγκόσμιο ρεκόρ
κι αν με ρίξεις κάτω, δεν πειράζει
Ατρόμητος καλπάζει ο δόκτωρ Δρακατόρ.



ΣΑΡΑΝΤΑ ΓΙΔΟΠΡΟΒΑΤΑ
(Μαριανίνα Κριεζή)

Σαράντα γιδοπρόβατα 
και εξήντα δυο μοσχάρια
βελάζουνε ανάμεσα 
στα πράσινα πουρνάρια.

Παιδιά της Λιλιπούπολης 
με γκλίτσες και ταγάρια,
ας τρέξουμε στη Λίλιτσα 
και στα παχιά χορτάρια.

Ν’ αρμέξουμε τα πρόβατα, 
ν’ αρμέξουμε τα γίδια,
λινάρια να μαζέψουμε,
λουλούδια και καρύδια.

Και τη φλογέρα παίζοντας
πέρα στην Κρύα Βρύση,
τον τράγο θα προσέχουμε 
να μην μας κουτουλήσει.


ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΣ ΚΙ ΕΣΥ ΣΤΗ ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗ…
(Μαριανίνα Κριεζή)

Τώρα που πας κι εσύ στη Λιλιπούπολη
χαιρέτησέ μου το Δήμαρχο Χαρχούδα,
την Πιπινέζα, τον Δυστροπόπιγγα
και το δόκτωρα Δρακατόρ.

Κι αν δεις τον Άσπρο Μπέμπαντα
πες του πως δεν τον ξέχασα,
μα όπως πάντα, τον θυμάμαι
όσα χρόνια κι αν περνάνε...

Τώρα που πας κι εσύ στη Λιλιπούπολη
χαιρέτησέ μου τον Μπρίνη, την Μπομπίλα,
την Όφη Σόφη, το Γλυκόσαυρο, τον Μπιξ Μπιξ
και τον Κουκουτούζ.

Κι αν δεις τον Άσπρο Μπέμπαντα
πες του πως δεν τον ξέχασα,
μα όπως πάντα, τον θυμάμαι
όσα χρόνια κι αν περνάνε...


ΛΑΕ ΤΗΣ ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗΣ (ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ)
(Μαριανίνα Κριεζή)

Λαέ της Λιλιπούπολης, 
σήκωσε πια παντιέρα,
με το Χαρχούδα Δήμαρχο 
δε βλέπεις άσπρη μέρα.

Κι αν ήσουνα Χαρχουδικός, 
καιρός να μετανιώσεις,
γίνε Δυστροποπιγγικός, 
αν θέλεις να προκόψεις.

Εβγάλαν οι Χαρχουδικοί 
Δήμαρχο το Χαρχούδα
και τη ζωή μας κυβερνά 
μια αρκουδοπεταλούδα.

Όμως, στις άλλες εκλογές,
η ρόδα θα γυρίσει
κι όλη η Λιλιπούπολη 
εμένα θα ψηφίσει.


Η ΜΠΟΣΑ ΝΟΒΑ ΤΟΥ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΥ
(Μαριανίνα Κριεζή)

Μια τρελή βραδιά στη Λιλιπούπολη,
στη μενεξεδένια Λιλιπούπολη
και στο ζαχαροπλαστείο του Γλυκόσαυρου,
σου πετούσα στον αέρα λουκουμάδες
με πασάλειβες και συ με μαρμελάδες
 κι ετοιμάσου, γιατί έρχομαι ξανά στη Λιλιπούπολη.

Θα σε ξαναβρώ στη Λιλιπούπολη.
Κι αχ! Εμείς τα δυο στη Λιλιπούπολη
μες στις κρέμες και τα μέλια θα βουτάμε
μπλαφφφ και με ζάχαρη βροχή πασπαλισμένοι,
μέσα σ’ ένα ροζ λουκούμι βουλιαγμένοι,
θα περάσουμε αξέχαστα τρελά στη Λιλιπούπολη.



ΑΝΤΙΟ ΛΙΛΙΠΟΥΠΟΛΗ
(Μαριανίνα Κριεζή)

Πότε θα ξαναδώ το Πορτο Λίλι
και την αρχαία πόλη Παπουαλίλη;
Πότε στη Λίλιτσα θα ξαναπερπατήσω;
Πότε, αχ! Πότε θα ξαναγυρίσω;

Αντίο Λιλιπούπολη, αντίο, αντίο,
παίρνω το πατίνι μου, το άλογο, το πλοίο,
παίρνω το τρένο της γραμμής, παίρνω τ’ αεροπλάνο
και φεύγω Λιλιπούπολη, τις ομορφιές σου χάνω...

Ποτέ δε θα ξεχάσω κάποια δύση
στο χρυσοκόκκινο φεγγαρονήσι.
Αχ! Λιλιπούπολη! Τον κόσμο κι αν γυρίσω,
άλλο νησί δε θα ξαναγαπήσω.

Αντίο Λιλιπούπολη, αντίο, αντίο,
παίρνω το πατίνι μου, το άλογο, το πλοίο,
παίρνω το τρένο της γραμμής, παίρνω τ’ αεροπλάνο
και φεύγω Λιλιπούπολη, φεύγω μακριά, σε χάνω...


Απολαύστε τα αγαπημένα τραγούδια της 
παιδικής ραδιοφωνικής σειράς «Εδώ Λιλιπούπολη»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!