Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η επιθετικότητα του παιδιού είναι ένα θέμα που προβληματίζει τους γονείς. Μερικές φορές δεν ξέρουν τι να κάνουν, πώς να χειριστούν την επιθετική του στάση προς τους ίδιους ή ακόμη απέναντι σε άτομα που δεν ανήκουν στο οικογενειακό περιβάλλον.

 

Όπως υποστηρίζει η κ. Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος και συγγραφέας, η επιθετικότητα του παιδιού εκδηλώνεται με τους εξής τρόπους: Κλαίει γοερά, πετάει ή σπάει αντικείμενα, αρνείται να κάνει αυτό που θα του πουν ή χτυπιέται στο πάτωμα, κρατά την αναπνοή του, δαγκώνει ή βρίζει. Μπροστά σε αυτές τις καταστάσεις, οι γονείς αναρωτιούνται τι φταίει και άλλοτε αντιδρούν με ψυχραιμία, ενώ άλλες φορές το τιμωρούν, ελπίζοντας ότι θα συμμορφωθεί. Ωστόσο, την αμέσως επόμενη φορά, το παιδί παρουσιάζει την ίδια συμπεριφορά.

Η δυσφορία και η αντίδραση εμφανίζονται από τους πρώτους κιόλας μήνες της γέννησης του παιδιού, όταν κάτι δεν του πάει καλά ή δεν ικανοποιούνται άμεσα οι ανάγκες του, όπως π.χ. η ανάγκη για φαγητό. Είναι ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι τα ξεσπάσματα αυτά του παιδιού κορυφώνονται μέχρι τα 2 του χρόνια και από τα 3 σταδιακά ελαττώνονται. Σε αυτή την ηλικία το παιδί υιοθετεί συχνά μια αντιθετική συμπεριφορά. Χτυπά, χαστουκίζει, τραβά τα μαλλιά και δαγκώνει τα παιδιά της ηλικίας του στο πάρκο ή και μέσα στην οικογένεια. Προς τα 4 χρόνια το παιδί εκφράζει την επιθετικότητα του λεκτικά, χωρίς όμως χειρονομίες. Οι φαντασιώσεις του είναι συχνά πλούσιες και πολυάριθμες, όπως μαρτυρούν τα παιχνίδια του. Ταυτόχρονα εμφανίζονται τα αγχώδη όνειρα.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΝΤΙΔΡΑ ΜΕ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΤΑΝ...
  • Θέλει να διεκδικήσει κάτι.
  • Κάποιος ή κάτι το ενοχλεί.
  • Καταλάβει ότι με αυτόν τον τρόπο πετυχαίνει να αποκτήσει αυτό που επιθυμεί.

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΝΙΣΧΥΟΥΝ Ή ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΟΤΑΝ...
  • Του κάνουν διαρκώς παρατηρήσεις του τύπου: «μην το κάνεις αυτό».
  • Το τιμωρούν με το παραμικρό.
  • Δεν έχουν σταθερή συμπεριφορά (π.χ. τη μια είναι ανεκτικοί με κάτι που έκανε και την άλλη το τιμωρούν για το ίδιο πράγμα).
  • Είναι πολύ αυταρχικοί και δεν του επιτρέπουν να αναπτύξει πρωτοβουλίες.
  • Το συγκρίνουν με άλλα παιδιά και το υποτιμούν.
  • Δεν καλύπτουν τις συναισθηματικές του ανάγκες.
  • Οι ίδιοι είναι πολύ περισσότερο επιθετικοί κι απορριπτικοί από όσο νομίζουν, με αναμενόμενο αποτέλεσμα το παιδί να μιμείται τη δική τους συμπεριφορά.
  • Δείχνουν μεγάλη ανοχή και δεν αντιδρούν στα επιθετικά ξεσπάσματα του παιδιού προς τους ίδιους ή προς τους γύρω του κ.ά.

Ο κατάλογος με τις αιτίες είναι πολύ μεγάλος. Έχουν διατυπωθεί αρκετές απόψεις σχετικά με τους παράγοντες που δημιουργούν την επιθετικότητα. Είναι γεγονός ότι, όλοι αντιδρούμε επιθετικά κάποιες φορές. Άλλοτε, πάλι, άθελά μας, μερικές φορές ενισχύουμε με τη στάση μας αυτή τη συμπεριφορά στο παιδί μας. Έτσι, αντί να του μάθουμε τον τρόπο που θα τιθασεύσει αυτές τις πρωτόγνωρες ορμές του, συντελούμε στην ενίσχυσή του, με αποτέλεσμα, η αρνητική συμπεριφορά να γίνει τρόπος αντίδρασης του παιδιού σε κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζει.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ 
  • Να δεχθούν ότι η επιθετικότητα είναι μια φυσιολογική αντίδραση του παιδιού. Αυτό που έχει, όμως, σημασία, είναι να μπορούν να τη χειρίζονται.
  • Να παρατηρήσουν σε ποιες περιπτώσεις το παιδί αντιδρά επιθετικά.
  • Να το βοηθήσουν, ώστε σταδιακά να αποκτήσει όρια και αυτοέλεγχο.
  • Να αποφεύγουν τη σωματική τιμωρία. Αντίθετα, να συζητούν μαζί του και να δείχνουν κατανόηση. 
  • Να γνωρίζουν πως όταν είναι θυμωμένο, είναι μάταιο εκείνη την στιγμή να προσπαθήσουν να του μιλήσουν. Πρέπει πρώτα να ηρεμήσει και ύστερα να συζητήσουν μαζί του.
  • Να έχουν υπόψη ότι, κάποιες φορές αποδεικνύεται καλή λύση η απομάκρυνση του αδιάλλακτου παιδιού από τη συντροφιά για λίγο.
  • Να του αναθέτουν πρωτοβουλίες.
  • Να επαινούν και να ενισχύουν τη συνεργατική συμπεριφορά, ενώ αντίθετα να αγνοούν τις αρνητικές πράξεις.
  • Να ζητούν τη βοήθεια ειδικού, όταν το παιδί παρουσιάζει γενικευμένη άρνηση, προκλητικότητα και επιθετικότητα και η επικοινωνία του με τους γύρω είναι δύσκολη.

ΠΗΓΗ: AKAPPATOU.GR

    11 σχόλια:

    1. ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ! ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΞΗΜΕΡΩΜΑ!

      Εστάλη στο facebook
      https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

      ΑπάντησηΔιαγραφή
      Απαντήσεις
      1. Συμφωνώ απόλυτα, φίλε Νικόλα! Πρέπει όλοι να μάθουμε να τιθασεύουμε τα ξεσπάσματα των παιδιών μας! Καλό ξημέρωμα!

        Διαγραφή
      2. ΑΝΤΩΝΗ ΜΟΥ ΟΜΟΡΦΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΟ ΣΟΥ Σ/ΚΟ!

        Εστάλη στο facebook
        https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

        Διαγραφή
    2. Όλα δυστυχώς ξεκινάνε από το σπίτι..

      Εστάλη στο facebook
      https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

      ΑπάντησηΔιαγραφή
      Απαντήσεις
      1. κ. Μαρίνα, πολλές φορές η επιθετικότητα των παιδιών (εκρήξεις οργής, εκφράσεις μίσους, ειρωνείας, εκδίκησης, κοροϊδίας, πειραγμάτων) πηγάζει μέσα από την οικογένεια (εντάσεις μέσα στην οικογένεια και στη σχέση του ζευγαριού, υπερβολική αυστηρότητα γονιών, αδιαφορία, απάθεια, συχνές τιμωρίες-ποινές στα παιδιά). Επειδή οι γονείς αποτελούν για τα παιδιά τους πρότυπα προς μίμηση, θα πρέπει καθημερινά, να προσέχουν πολύ τη στάση τους μέσα στο σπίτι. Να δείχνουν αγάπη, στοργή και φροντίδα σε όλα τα μέλη της οικογένειας και να προσπαθούν να έχουν μια ομαλή συναισθηματική σχέση, τηρώντας κανόνες συμπεριφοράς και αποφεύγοντας την ενδοοιοκογενειακή βία.

        Διαγραφή
      2. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας!

        Εστάλη στο facebook
        https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

        Διαγραφή
      3. ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΜΟΥ!

        Εστάλη στο facebook
        https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

        Διαγραφή
    3. Ναι, έτσι είναι αλλά στα σχολεία ΠΡΕΠΕΙ να προσέχουν τι γίνεται στο διάλειμμα. Πάντα γίνονται κλίκες που τυραννούν τα άλλα παιδιά.

      Εστάλη στο facebook
      https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

      ΑπάντησηΔιαγραφή
      Απαντήσεις
      1. Thalia, για τα φαινόμενα του εκφοβισμού και της ενδοσχολικής βίας, που μας έχουν απασχολήσει πολύ έντονα τον τελευταίο καιρό και στην Ελλάδα, οι εκπαιδευτικοί δείχνουν μεγάλη ευαισθησία και γίνονται δράσεις, με στόχο την ενίσχυση της μαθητικής ομάδας για την πρόληψη και την αντιμετώπισή τους. Είναι αναγκαία η διαρκής ενεργή συμμετοχή και συνεργασία των γονέων με το σχολείο, αλλά και η ενθάρρυνση των παιδιών να μιλούν για τα προβλήματα βίας και εκφοβισμού που πιθανόν αντιμετωπίζουν, όχι μόνο στο σχολείο, αλλά και στο ευρύτερο κοινωνικό τους περιβάλλον, χωρίς να φοβούνται...

        Διαγραφή
    4. ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΠ ΤΟ ΣΠΙΤΙ. ΝΑ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΠΟΛΥ Α Γ Α Π Η !!!ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ....ΓΙΑ ΟΛΑ!!!!!

      Εστάλη στο facebook
      https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

      ΑπάντησηΔιαγραφή
      Απαντήσεις
      1. Kalliopi, συμφωνώ απόλυτα με όσα μας γράφεις! Το παιδιά έχουν την ανάγκη να νιώθουν ότι τα αγαπούν. Πολλές φορές προσπαθούν να κερδίσουν την αγάπη και την προσοχή των αγαπημένων τους προσώπων, υιοθετώντας την τακτική της «έκρηξης» και την επαναλαμβάνουν, προβαίνοντας σε βίαιες ενέργειες, που θα μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον των γονέων τους.

        Είναι πολύ βασικό να λέτε στα παιδιά ότι τα αγαπάτε, να τα χαϊδεύετε και να τα παίρνετε στην αγκαλιά σας. Η αγάπη σας θα τα βοηθήσει να γίνουν συναισθηματικά δυνατά. Κυρίως, όμως, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι θα πρέπει να τα αγαπάτε όπως είναι, και όχι, όπως θα θέλατε να είναι. Αν τα παιδιά σας δε βρίσκουν αγάπη και προσοχή στο σπίτι σας, σίγουρα θα την αναζητήσουν κάπου αλλού...

        Διαγραφή

    Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!