Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

"Ο ΠΕΤΡΗΣ, Ο ΚΟΚΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ"

Τα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ» έχουν τη χαρά να φιλοξενούν ένα υπέροχο παραμύθι, πλούσιο σε εικόνες και μηνύματα. Το έγραψε και μας το έστειλε η ταλαντούχα Ρούλα Σμαραγδάκη (Σμαραγδένια), αγαπημένη φίλη του ιστολογίου, σε εικονογράφηση δική της. Είναι ένα όμορφο δώρο για τους μικρούς φίλους που μας παρακολουθούν! Την ευχαριστώ πολύ για τη συνεργασία της μαζί μου κι εύχομαι να συνεχίσει το συγγραφικό της έργο (ποιήματα και παραμύθια), με την ίδια αγάπη και τρυφερότητα για τα παιδιά!

                                                                                                    Αντώνης Κρασάκης

 

Μια φορά σ’ ένα πολύ όμορφο χωριό, ζούσε ένα παιδί που το έλεγαν Πετρή. Όλη μέρα του άρεσε να τρέχει στα χωράφια και να κάθεται, όταν κουραζόταν, κάτω από τα μεγάλα δέντρα, να ακούει το γλυκό κελάδημα των πουλιών, να γελάει με το φοβιτσιάρη λαγό, που με τον παραμικρό θόρυβο έτρεχε να κρυφτεί στη φωλιά του. Κάθε πρωί πήγαινε στην αυλή τους να ταΐσει τις κότες και να χαζέψει τον κόκορά τους που περπατούσε καμαρωτός και περήφανος, σαν βασιλιάς.

Όμως, ήρθε ο καιρός να πάει ο Πετρής στο σχολείο και από τότε όλα άλλαξαν, γιατί δεν τα πήγαινε καλά με τα γράμματα. 

«Ουφ!» αναστέναζε, κάθε φορά που προσπαθούσε να τα γράψει. Όλα του φαίνονταν δύσκολα! Πάντα τα μπέρδευε... Στο Άλφα ξεχνούσε να βάλει την γραμμούλα στη μέση και το μπέρδευε με το Λάμδα. Το Ξι το έλεγε Ψι, αλλά αυτά που τον δυσκόλευαν περισσότερο ήταν το Βήτα με το Θήτα. Τον δυσκόλευαν συνέχεια τα κουλουράκια και οι γραμμούλες.


«Τι θα γίνει με σένα, Πετρή μου;» του έλεγε η μαμά του. «Πότε θα μάθεις γράμματα; Συνέχεια τα φορτώνεις στον κόκορα!».

Είναι αλήθεια ότι η καλύτερη ώρα για τον Πετρή, ήταν η ώρα που χτυπούσε το κουδούνι του σχολείου για να σχολάσουν. Τότε έτρεχε γρήγορα γρήγορα στο σπίτι του, άφηνε την τσάντα του που ήταν και βαριά από τα γράμματα και πήγαινε να τρέξει στα χωράφια και να ξαπλώσει μέσα στις κατακόκκινες παπαρούνες. 

Εκεί που άκουγε τα πουλάκια, του ήρθε ξαφνικά μια ιδέα!!! 

Αφού η μαμά του του έλεγε συνέχεια πως φόρτωνε τα γράμματα στον κόκορα, γιατί να μην το έκανε;

Μια και δυο, λοιπόν, πάει στο κοτέτσι και πιάνει το κόκορα τον περήφανο και καμαρωτό, που έμοιαζε σαν βασιλιάς όταν περπατούσε και άρχισε να του φορτώνει τα γράμματα...


Πιάνει πρώτα το Άλφα και το βάζει στην πλάτη του κόκορα, μετά βάζει το Βήτα, το Γάμα, το Δέλτα, το Εψιλον.. Σιγά σιγά, του φόρτωσε όλη την άλφα-βήτα. Μερικά του έπεφταν κάτω... 

Όμως, όταν κατάφερε να τα βάλει σχεδόν όλα, του είχε μείνει ένα γράμμα στο χέρι. Αυτό ο Πετρής δεν ήξερε πού να το βάλει... Το γράμμα ήταν το Όμικρον, που όπου και να το έβαζε γλιστρούσε και έπεφτε κάτω...  

Σκέφτηκε από εδώ... σκέφτηκε από εκεί και στο τέλος, βρήκε τη θέση που θα έβαζε το Όμικρον. Το λειρί στο κεφάλι του κόκορα ήταν κατάλληλο για ένα γράμμα ολοστρόγγυλο, όπως το Όμικρον.

Χαρούμενος ο Πετρής, που ξεφορτώθηκε τόσο εύκολα τα γράμματα, κοίταξε ευχαριστημένος τον κόκορα, τον περήφανο και καμαρωτό, που έμοιαζε πια σαν βασιλιάς, έτσι που ήταν σαν στέμμα το Όμικρον στο κεφάλι του.


Μα η χαρά του δεν κράτησε πολύ ώρα, γιατί θέλοντας ο κόκορας να κάνει κικιρίκου, τεντώθηκε, τίναξε τα φτερά του δυνατά και το κακό δεν άργησε να γίνει... Όλα τα γράμματα σκόρπισαν κάτω, πέφτοντας δεξιά κι αριστερά.


Τι να κάνει ο Πετρής; Είδε κι απόειδε πως δεν γινόταν να φορτώσει τα γράμματα στον κόκορα, τα μάζεψε από κάτω, τα έβαλε ξανά μες στην τσάντα του και αποφάσισε από εδώ και πέρα να τα πηγαίνει καλά μαζί τους. Γιατί κατάλαβε πως...


 Tα γράμματα είναι για τους ανθρώπους 
και όχι για τους κοκόρους!!!

3 σχόλια:

  1. Καταπληκτικό παραμύθι και υπέροχη εικονογράφηση!!! Πολλά μπράβο στην αγαπημένη μας Ρούλα! Είναι πολυτάλαντη! Εύχομαι σε όλους τους μικρούς μαθητές «καλή πρόοδο» και να αγαπήσουν τα γράμματα, όπως ο μικρός Πετρής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία..του Πετρή στον όμορφο χώρο σας.. αγαπημένοι μου φίλοι..είναι τιμή μου κάθε φορά που φιλοξενείτε κάτι δικό μου... μακάρι να είχα τις γνώσεις να εκανα περισσότερα πράγματα για τα παιδιά.....αλλά... είμαι απλά μια γιαγιά..που έχει μεγαλώσει εγγόνια...!!! ευχαριστώ και πάλι.. να περνάτε όμορφα φίλοι...μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπημένη μου φίλη Ρούλα, είναι χαρά για μένα να δημοσιεύω στα "ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ" τις τρυφερές και γεμάτες αγάπη δημιουργίες σου για τα παιδιά! Χαίρομαι για όλα όσα έχεις καταφέρει και για τη συνεχή πρόοδό σου! Είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος, πάντα άξια κι ένα σπουδαίο παράδειγμα για όλους μας! Πολλά μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό για τους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, για να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!