Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ


Ρέθυμνο, καλοκαίρι του 1992:
Η πόλη αργοξυπνούσε, έτσι καθώς ανηφόριζα από την παραλία.
Περπάταγες ακριβώς δίπλα μου κι αυθόρμητα σου είπα "Καλημέρα..."

Μακριά, το πρώτο φως έσκαγε στη βουνοκορφή
κι ο ουρανός δεν είχε ίχνος σύννεφου.


Βιέννη, Χριστούγεννα του 1991: 
Στη Rauenstraße ο ουρανός είχε σχεδόν καθίσει πάνω στα σπίτια, λίγο πριν αρχίσει να διαλύεται σε κομμάτια
που έπεφταν επάνω μου και με κατάπιναν.
Πάει ώρα που σε κυνηγούσα από γωνία σε γωνία,
μέσα στην αδηφάγα λαιμαργία της πόλης που μ' εξαφάνιζε.
Ανάμεσα στα δαιδαλώδη της σχήματα, τις γωνίες και τις τεθλασμένες,
το μόνο που δεν είχε σχήμα ήταν ο ουρανός.

Μόναχο, πρωτοχρονιά του 1992:

Πελώριες οι σάλπιγγες αντηχούσανε στην κεντρική πλατεία,
κάτω από έναν καθαρό, αλλά παγωμένο ουρανό.
Το μάτι μου σε πήρε ανάμεσα στο πλήθος,
αλλά τα πόδια μου ήταν βαριά, από την κούραση και την ορθοστασία.
Σε λίγο είχες χαθεί.

Σκόπελος, καλοκαίρι του 1990:

Θάλασσα και ουρανός είχανε γίνει ένα.
Ο ήλιος βυθιζότανε στην άκρη ενός γαλάζιου τοπίου
κι εγώ ονειρευόμουνα τη λεωφόρο του φεγγαριού.

Νανσί, φθινόπωρο του 1991:

Ποιος θα περίμενε ποτέ να βρεθεί σ' ένα δρόμο,
που να ονομάζεται "Οδός της Ερημιάς μου";
Η προοπτική του χανότανε στον ουρανό.
Έμεινα εκεί ώρα πολλή, χωρίς να περιμένω απολύτως τίποτα.

Ρέθυμνο, τέλη καλοκαιριού 1992:

Ξαναγυρίζω. Δεν είχα άλλη επιλογή.
Πάντα θα ξαναγυρίζω.
Δεν είναι απλά ένας τόπος όπου πηγαίνεις, αλλά απ' όπου επιστρέφεις.
Με τα μάτια γεμάτα ουρανό.
Μόνο ουρανό. Τίποτ' άλλο από έναν βαθύ, καταγάλανο και καθαρό ουρανό.
Και κατάλαβα πως αυτός ο ίδιος ο ουρανός, θα μ' ακολουθούσε για πάντα…...

ΑΛΜΠΟΥΜ: "KAΘΑΡΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ" (1999)
ΣΤΙΧΟΙ/ΜΟΥΣΙΚΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ
ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ: ΚΑΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΑΚΗ

4 σχόλια:

  1. "Ρέθυμνο, φθινόπωρο του 1985:
    Επιτέλους, ο στόχος που είχα θέσει, το στοίχημα με τον εαυτό μου, πραγματοποιήθηκε…
    Έφυγα για σπουδές, με μια βαλίτσα στο χέρι, γεμάτη όνειρα κι ελπίδες… Ο κρητικός ουρανός που για πρώτη φορά μ’ αγκάλιασε μέσα απ’ το αεροπλάνο, ήταν καθάριος, γαλανός…

    Πέρασαν είκοσι έξι χρόνια από τότε…

    Το Ρέθυμνο, η πόλη που έζησα και περπάτησα σπιθαμή προς σπιθαμή, ο τόπος που αγάπησα αληθινά και πάντα κουβαλάω στο μυαλό και στην καρδιά μου, μου λείπει πολύ…
    Ξαναγυρίζω, μα… δυστυχώς πολύ σύντομα, ξαναφεύγω. Δεν έχω άλλη επιλογή...
    Όμως, πάντα θα ξαναγυρίζω.
    Γιατί το Ρέθυμνο δεν είναι απλά ένας τόπος όπου πηγαίνεις, αλλά απ' όπου επιστρέφεις.
    Με τα μάτια βουρκωμένα, μα γεμάτα ουρανό.
    Μόνο ουρανό. Τίποτ' άλλο από έναν βαθύ, καταγάλανο και καθαρό ουρανό. Έχω πια καταλάβει πως εκείνος, ο ίδιος ουρανός του φθινοπώρου του 1985, θα μ' ακολουθεί για πάντα…"

    Λατρεύω την απαγγελία της Κάτιας Δανδουλάκη! Είναι τόσο ελκυστικά θλιμμένη...

    Αφιερώνω το υπέροχο αυτό τραγούδι, τους στίχους και τις εικόνες στους δικούς μου ανθρώπους που έμειναν πίσω και πάντα με λαχτάρα με περιμένουν, αλλά και σ' εκείνους που έφυγαν πρόωρα, σ' ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, εκεί ψηλά στον καταγάλανο, ρεθεμνιώτικο ουρανό μας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΟΠΗ ΜΟΥ, ΣΗΜΕΡΑ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ Η ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΥ.
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευσταθία μου, σ' ευχαριστώ! Ήταν μια κατάθεση ψυχής... Το συγκεκριμένο τραγούδι και η υπέροχη μουσική, αλλά και η μοναδική απαγγελία της Κάτιας με συγκίνησαν λίγο... Η καθημερινότητα στην μεγαλούπολη δεν μ' αφήνει περιθώρια να σκεφθώ τι άφησα πίσω, τι χάνω καθημερινά... Ας είμαστε καλά όμως και δεν πειράζει... Έτσι ήρθαν τα πράγματα... Κατεβαίνω όσο πιο τακτικά μπορώ, γεμίζω τις μπαταρίες μου και συνεχίζω... Για μένα ο τόπος μου μου δίνει δύναμη και πάθος για ζωή... Πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό στους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!