Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

 

ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΛΕΓΕΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
(Τάσος Λειβαδίτης)

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν
αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις,
τα χείλη σου θα ματώσουν απ
τις φωνές.
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ
τις σφαίρες
μα δεν θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου θα ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα
ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
 
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς.
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ
τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
 
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!



1050 ΧΙΛΙΟΚΥΚΛΟΙ
(Κωστούλα Μητροπούλου)

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Αυτή η φωνή που τρέμει στον αέρα,
δεν σου στειλε ένα μήνυμα μητέρα,
αυτή η φωνή δεν ήτανε του γιου σου,
ήταν φωνές χιλιάδες του λαού σου.

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Μιλάει ένα κορίτσι κι ένα αγόρι,
εκπέμπουνε τραγούδι μοιρολόι,
χίλιες πενήντα αντένες η λαχτάρα,
σε στόματα μανάδων η κατάρα.

Και τα κορίτσια και τ αγόρια που μιλούσαν,
τρεις μέρες και τρεις νύχτες δεν μετρούσαν,
δοκίμαζαν τις λέξεις με αγωνία,
κι αλλάζανε ρυθμό στην ιστορία.

"Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο!"
Γραμμένα μένουν τα ονόματα στο αρχείο,
δεν αναφέρονται οι νεκροί που είναι στο ψυγείο,
λένε πως είναι τέσσερις κι είναι εκατό οι μανάδες,
πρώτα σκοτώθηκε η φωνή και σώπασαν χιλιάδες. 


ΓΛΥΚΕ ΜΟΥ ΕΣΥ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕΣ
(Γιάννης Ρίτσος)

Γλυκέ μου εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιε μου, στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε.

Δες, πλάι μας περνούν πολλοί, περνούν καβαλλαραίοι,
όλοι στητοί και δυνατοί και σαν και σένα ωραίοι.

Ανάμεσά τους , γιόκα μου, θωρώ σε αναστημένο,
το θώρι σου στο θώρι τους μυριοζωγραφισμένο.

Γιε μου στ αδέρφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου,
σου πήρα το ντουφέκι σου, κοιμήσου εσύ πουλί μου.


ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
(Έλλη Κιούση)

"Εδώ, εδώ Πολυτεχνείο!"
ακούτε ελεύθερο σταθμό,
εδώ είναι το σκληρό σχολείο
οι φοιτητές μαζί με το λαό.

'Αντε, βοηθάτε παλικάρια
βάλτε όλα σας τα δυνατά,
ν αγωνιστούμε σα λιοντάρια
να θυμηθούμε πάλι τα παλιά.

"Εδώ, εδώ Πολυτεχνείο!"
ακούτε ελεύθερη φωνή,
εδώ είναι το κρυφό σχολείο
για λευτεριά, ειρήνη, προκοπή.

"Εμπρός, εμπρός Πολυτεχνείο!"
εμπρός δεν βγάζει τσιμουδιά,
έξω το κάνανε σφαγείο
νεκροί οι φοιτητές κι η ανθρωπιά.


ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ
(Κωστούλα Μητροπούλου)

Πίσω απ τα κάγκελα ελεύθεροι χιλιάδες
στο δρόμο περπατάει αργά η φοβέρα,
πίσω απ τα σίδερα ονειρεύονται μανάδες
παιδιά που έχουνε αλλάξει σε μια μέρα.

Μπροστά απ τα κάγκελα οι σκλάβοι που φοβούνται
όπλα κρατάνε και ο δρόμος τους ανήκει,
πίσω απ τα κάγκελα φωνές που δε φοβούνται
και μοιάζουν θάλασσα που πλέει ένα καϊκι.

Πίσω απ τα σίδερα τα μάτια της γενιάς τους
χαμογελάνε σ ένα φως που ξημερώνει,
έξω στο δρόμο η ντροπή κι η παγωνιά τους
βήμα με βήμα την ελπίδα τη σκοτώνει.


ΥΜΝΟΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
(άγνωστος ποιητής)

Σε σας αδέρφια μου εμείς
χρωστάμε τη ζωή μας,
το αίμα μας, το σώμα μας
την ύστερη πνοή.

Ζητήσατε κάτι κακό;
Δόξες ή μεγαλεία;
'Οχι! Ζητήσατε απλά
λίγη ελευθερία.

Η Λευτεριά στους 'Ελληνες
είν όλη η ζωή τους,
κι όταν τη χάσουν
δίνουνε το αίμα, την πνοή τους.

8 σχόλια:

  1. Χρειάζεται τόλμη και ανδρεία για να παλεύεις για την ειρήνη !!Μα πιότερο χρειάζεται για το δίκιο!!!Γιατί αυτή η πάλη είναι καθημερινή και δεν απαιτούνται ειδικές καταστάσεις!!Και είναι τόσο δύσκολο!!Λίγοι δυστυχώς το αποτολμούν και αναλαμβάνουν και το κόστος!!
    Πολύ καλή η επιλογή των ποιημάτων για την αυριανή επέτειο (τώρα πλέον λόγω ώρας σημερινή)!!
    Καλό ξημέρωμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημένη μου Χρυσάνθη, πόσο δίκιο έχεις...
    Με εκφράζουν απόλυτα οι στίχοι του ποιήματος "Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος" του Λειβαδίτη. Θα πρόσθετα πως "Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία!"
    Σ' ευχαριστώ, Αντώνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ax Αντώνη μου,πόσο συγκινητικοί είναι όλοι οι στίχοι των ποιητών
    Επίσης οι στίχοι του Γιάννη Ρίτσου
    από τον Επιτάφιο. Μετά από τόσες πολλές δεκαετίες που πέρασαν,μένει πάντα επίκαιρος... Άραγε είμαστε έτοιμοι να μιμηθούμε τους ήρωες του πολυτεχνείου που δίνοντας το αίμα τους κατάφεραν να απελευθερώσουν την πατρίδα μας από την δικτατορία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΚΥΡΙΕ,ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιωργος ΡαπουσηςΠέμπτη, 08 Δεκεμβρίου, 2011

    ΚΥΡΙΕ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΠΟΙΗΜΑ ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ωραιοτατο ποιημα για το πολυτεχνειο κυριε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η ώρα επλησίασε!!!! πρόβες.. κλπ κλπ...

    Εστάλη στο facebook
    https://www.facebook.com/PaidikaXamogelaAntonisKrasakis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καλή επιτυχία, στις εκδηλώσεις όλων των σχολείων για τον εορτασμό της Επετείου του Πολυτεχνείου!
    Αντώνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Καλώς ήρθατε στα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ»! Το ιστολόγιο ενημερώνεται με πολλή αγάπη και σεβασμό στους μικρούς μας φίλους. Κάθε σελίδα του συμπληρώνεται με μεράκι, όπως ένα παιδικό βιβλίο, φροντίζοντας ώστε να είναι καλαίσθητο κι ευχάριστο στα μάτια τους. Σας ευχαριστούμε που ομορφαίνετε την παρέα μας και μας δείχνετε την αγάπη σας με τα ευγενικά και ενθαρρυντικά σας σχόλια!